Warto zaznaczyć, że w unijnym sektorze materiałów budowlanych wskaźniki dochodowości i ryzyka obu podsektorów, budowlano-montażowego i materiałów budowlanych, nie wykazały istotnych rozbieżności, co przemawia za wewnętrznym zrównoważeniem całości unijnej branży budowlanej.

W analizowanej grupie spółek najbardziej atrakcyjny poziom potencjału dochodowego prezentują: Ulma, Decora i Cersanit. Tę pierwszą spółkę cechuje jednak stosunkowo wysokie ryzyko inwestycyjne (6,75). Z kolei atrakcyjny poziom potencjału dochodowego, przy niskiej wartości ryzyka inwestycyjnego mają Decora i Cersanit. Stosunkowo wysoki jest poziom potencjału dochodowego spółek Yawal i Lentex, chociaż w przypadku tej pierwszej zastrzeżenia może budzić wysoka wartość ryzyka inwestycyjnego (8,19).

W realiach polskiego rynku kapitałowego, poprawa potencjału dochodowego akcji (rentowności akcji) odbywa się zazwyczaj kosztem wzrostu ryzyka inwestycyjnego. Widać, iż średnie ryzyko inwestycyjne podsektora materiałów budowlanych GPW utrzymuje się na poziomie 5,70-6,70. Poniżej tej wartości ryzyko inwestycyjne można uznać za niskie (Cersanit, Decora/, powyżej zaś za nadmiernie wysokie (tabela 2).

Zobacz: Tabela 2.

Wnioski

Dla prognozowania wyniku inwestowania w akcje wybranej spółki budowlanej, celowe jest obliczenie jej potencjału dochodowego i ryzyka inwestycyjnego oraz skonfrontowanie tych wskaźników z poziomem jej kondycji finansowej. Określenie potencjału dochodowego i ryzyka inwestycyjnego akcji umożliwia identyfikację spółek, w których akcje warto inwestować w średnim i dłuższym terminie.

Najbardziej skuteczną metodą określenia poziomu kondycji finansowej spółki jest poddanie jej danych ekonomiczno-finansowych Wielowymiarowej Analizie Porównawczej. Metoda umożliwia ocenę akcji pod kątem ich atrakcyjności dochodowej już w sekwencji kwartalnej. Konfrontując potencjał dochodowy, ryzyko inwestycyjne i poziom kondycji finansowej spółki można wytypować akcje, które mogą - chociaż nie muszą - być przedmiotem spekulacji giełdowej (niski potencjał dochodowy, wysokie ryzyko, niska kondycja finansowa).

Metoda pozwala na identyfikację akcji, których wysoki potencjał dochodowy i niskie ryzyko inwestycyjne mają podstawę fundamentalną. Możliwa jest również identyfikacja akcji niedowartościowanych z fundamentalnego punktu widzenia (kondycja finansowa), bądź takich których wysoki potencjał dochodowy opiera się w części na fundamentach, w części zaś na tzw. ekspektatywie, czyli na pozytywnych oczekiwaniach inwestorów związanych z perspektywą rozwojową danej spółki. Przykładem tego drugiego wariantu wydają się być Prochem i Polnord.

W okresie 2001-2007 krajowy rynek kapitałowy w sektorze budownictwa rozwijał się wciąż bardziej dynamicznie, niż jego odpowiedniki w rozwiniętych krajach UE. Tendencja ta nadal utrzymuje się, chociaż potencjał dochodowy krajowej branży budowlano-montażowej w 2007 r. uległ obniżeniu w stosunku do roku poprzedniego, zaś ryzyko inwestycyjne - i tak już wysokie w porównaniu ze spółkami unijnymi - znacznie wzrosło.