W tym kontekście, produkcja i energetyczne wykorzystanie stałych paliw z odpadów (SRFs), produkowanych z nie niebezpiecznych odpadów organicznych, mieszanych bądź segregowanych, może być kluczowym elementem w przyszłym systemie zarządzania odpadami. Konsekwencją dużego udziału materiału pochodzenia organicznego w procesie współspalania może być korzystne z uwagi na wymagania Dyrektywy Unii 2001/77/EC o odnawialnych źródłach energii. Wykorzystanie stałych paliw z odpadów (SRF) pochodzących z mieszanych lub segregowanych strumieni odpadów może mieć duże znaczenie dla zrównoważonego rozwoju energetycznego. Wykorzystanie paliw alternatywnych z odpadów (SRF) kierowanych do bezpośredniego współspalania w elektrowniach węglowych jest przyjaznym dla środowiska, efektywnym energetycznie i ekonomicznie rozwiązaniem technicznym. W artykule przedstawiono uwarunkowania prawne stosowania paliw alternatywnych w energetyce. Omówiono bariery formalne i zagrożenia techniczne spalania i współspalania odpadów. Przedstawiono jednolite zasady klasyfikacji stałych paliw alternatywnych (SRF) wprowadzone przez Europejskie Centrum Akredytacji (CEN). Zaproponowano stworzenie zachęt ekonomicznych dla współspalania odpadów.

Paliwa produkowane z odpadów (nazywane często paliwami alternatywnymi) znajdują coraz szersze zastosowanie przemysłowe w krajach Unii Europejskiej, w tym także w sektorze energetycznym, co jest uzasadnione zarówno względami ekonomicznymi, jak i ekologicznymi (Refuse derived fuel, current practice and perspectives, 2003), spośród których najważniejszą rolę w gospodarce kraju odgrywają:

• potencjalne zwiększenie ilości produkowanej energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł odnawialnych,
• obniżenie raportowanej emisji CO2 w sektorze energetycznym (zaoszczędzenie limitów emisji CO2 przyznanych dla sektora),
• zwiększenie poziomu odzysku odpadów (wypełnienie zaleceń UE w zakresie gospodarki odpadami),
• zwiększenie przychodów producentów energii w związku z niższą ceną paliw z odpadów w stosunku do paliw kopalnych.

Prognozy wykonane podczas realizacji międzynarodowego programu badawczego QUO VADIS, uwzględniające pozytywne wyniki badań przemysłowych, określiły możliwości wykorzystania stałych paliw z odpadów w krajach UE na 27-37 mln Mg/rok (Van Tubergen 2006). W podziale na główne kierunki ich wykorzystania przedstawia się to następująco:

• przemysł cementowy- 3,5-7 mln Mg/rok (substytucja~15-30% paliwa oryginalnego),
• produkcja energii elektrycznej - 6,5-13 mln Mg/rok (substytucja ~2-4% paliwa oryginalnego),
• produkcja energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu - 17 mln Mg/rok (substytucja ~12% paliwa oryginalnego).

Wprowadzenie w ostatnim czasie w krajach UE jednolitych zasad klasyfikacji stałych paliw z odpadów (nazwanych Solid Recovered Fuels - SRF) oraz metodyki badawczej dla określania jakości tych paliw winno dodatkowo umocnić ich obecność na rynku nośników energii, a także ułatwić międzynarodowy obrót tym towarem (Van Tubergen, Glorius, Waeyenbergh 2005). Należy zaznaczyć, że według systemu opracowanego przez Europejskie Centrum Akredytacji (CEN) - SRF mogą być wytwarzane wyłącznie z odpadów innych niż niebezpieczne i stosowane tylko w instalacjach spełniających standardy emisyjne wynikające z Dyrektywy 2000/76/EC dotyczącej spalania odpadów. W skład SRF nie mogą przy tym wchodzić paliwa kopalne (Sobolewski, Wasielewski, Stelmach 2007).