Bariery stosowania paliw alternatywnych w energetyce
Mgr inż. Ryszard Wasilewski, Instytut Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu, dr hab. inż. Barbara Tora, Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie; "Polityka Energetyczna" - 2009-12-16
Z przywołanych aktów prawnych wynikają następujące najistotniejsze wymagania formalnoprawne odnośnie współspalania paliw alternatywnych w instalacjach energetycznych:
- Prowadzenie współspalania paliw alternatywnych, nawet w ilości tylko do 1% masowego udziału w paliwie powoduje, że zakład podejmujący współspalanie jest traktowany jako współspalarnia odpadów innych niż niebezpieczne. Jest to istotna zmiana dotychczasowego statusu instalacji energetycznej. Wpływa to między innymi na inne traktowanie produktów ubocznych: popiołów lotnych i żużla. Produkty uboczne z procesu współspalania posiadają inne oznaczenia kodowe i chociaż nie zawsze stanowią odpady niebezpieczne, to jednak możliwości ich gospodarczego wykorzystania (głównie w budownictwie i pracach inżynieryjnych), są bardziej ograniczone w stosunku do odpadów ze spalania samego węgla. Wykorzystanie powyższych odpadów pociąga za sobą konieczność posiadania odpowiednich zezwoleń przez ich odbiorców. Ograniczenia w stosowaniu popiołów lotnych ze współspalania odpadów do wyrobu materiałów budowlanych wprowadzono też wymaganiami normy PN-EN 450: 2006 "Popiół lotny do betonu". Norma ta ogranicza wielkość udziału popiołu ze współspalania w betonie do 10%, przy czym maksymalny udział odpadów w masie spalanego paliwa nie powinien przekraczać 20%. Przy gospodarczym wykorzystaniu ubocznych produktów współspalania mają ponadto zastosowanie przepisy Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006 r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami (Dz.U. nr 49, poz. 356). Umożliwiają one wykorzystanie materiałów m.in. do rekultywacji składowisk odpadów, a także do budowy wałów oraz nasypów kolejowych i drogowych.
- Posiadacz odpadów, który prowadzi działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, obowiązany jest do uzyskania zezwolenia na prowadzenie tej działalności, zgodnie z art. 26 ust. 1. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. nr 62, poz. 628 z późn. zm.). Jednak, zgodnie z art. 26. ust. 8 tej ustawy - wymóg uzyskania decyzji, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy posiadacza odpadów prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów w instalacji, na której prowadzenie wymagane jest pozwolenie zintegrowane. Instalacje spalania paliw o mocy powyżej 50MW podlegają obowiązkowi uzyskania pozwolenia zintegrowanego, zgodnie z pkt. 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 lipca 2002 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska w całości (Dz.U. nr 122, poz. 1055). W pozwoleniu zintegrowanym powinno być ujęte prowadzenie działalności w zakresie odzysku energii i unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne. Proces współspalania paliw alternatywnych jest procesem odzysku "R1 - wykorzystanie jako paliwa lub innego środka wytwarzania energii". Procedura uzyskiwania powyższego zezwolenia opisana jest w rozdziale 4 ustawy o odpadach (Dz.U. nr 62, poz. 628 z późn. zm.).
- Podmiot prowadzący instalację, w której współspalane są odpady, ma takie same obowiązki jak podmiot prowadzący spalarnię odpadów w zakresie:
- ewidencji i zestawień przyjmowanych odpadów, zgodnie z art. 36 i art. 37 ustawy o odpadach (dokumenty te przechowuje się w zasobach archiwalnych przez 5 lat),
- ustalania masy odpadów,
- sprawdzenia zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania odpadu.
- Właściciel lub inny władający współspalarnią odpadów jest obowiązany zatrudniać kierownika współspalarni posiadającego świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami, zgodnie z art. 49 ustawy o odpadach.
- W myśl Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z
kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. nr 257, poz. 2573 wraz z późn. zm.), instalacje do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów innych niż
niebezpieczne przy zastosowaniu procesów termicznych zaliczono do rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Skutkuje to tym, że nadzorujący organ ochrony środowiska może w
drodze decyzji zobowiązać prowadzącego instalację współspalania do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego.
- Poprzednia strona
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- Następna strona
acebookuKOMENTARZE (4)
-
05.02.2010 18:32Piotr, również Rolnik.
-
21.12.2009 12:38Rolnik
-
18.12.2009 15:04marek
Punkt wyjścia.
Związany jestem od lat z produkcją biodiesla z oleju rzepakowego, a pracuję w biznesie. Najlepszym markerem w biznesie jest spokój (...)