Unia Europejska przywiązuje dużą wagę do ochrony zdrowia i życia pracowników przed zagrożeniami środowiska pracy. Dowodzi tego liczba i ranga aktów prawnych poświęconych temu zagadnieniu - kwestie ochrony zdrowia i życia reguluje w UE łącznie ponad 30 dyrektyw.

Zasadnicze znaczenie ma tutaj artykuł 138 TWE oraz dyrektywa nr 89/391/EWG w sprawie wprowadzenia środków sprzyjających poprawie bezpieczeństwa i higieny pracy - zwana ramową oraz dyrektywa nr 92/57/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. dotycząca wdrożenia minimalnych wymagań bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na tymczasowych lub ruchomych budowach.

Znaczenie dla firm budowlanych mogą mieć także następujące dyrektywy z zakresu bezpieczeństwa pracy: 89/656/EWG, 98/24/EWG oraz 2003/10/WE.

Wymagania dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na budowach określone przepisami dyrektywy obejmują sprawę odpowiedzialności podmiotów oraz ich zadania i obowiązki wynikające ze szczególnego zagrożenia bezpieczeństwa i zdrowia pracowników wraz z koniecznością zapewnienia odpowiednich rozwiązań organizacyjnych i technicznych.

Dyrektywa Rady nr 92/57/EWG została wdrożona do polskiego prawodawstwa w ustawie o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw z 27 lipca 2001 r. (Dz. U. 2001 Nr 129, poz. 1439).

Zakres zobowiązań wynikający z dyrektywy obliguje uczestników procesu budowlanego(inwestora, w imieniu i na rzecz którego działają inspektor nadzoru inwestorskiego, projektant i kierownik budowy) do szczególnie wrażliwego stosunku do spraw w zakresie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w stadium przygotowawczym przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę, w momencie kiedy jest opracowywany projekt budowlany i następnie podczas realizacji procesu budowlanego. Uzupełnieniem ustawy jest Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (Dz. U. 2003 Nr 120, poz. 1126).