Produkcja biogazu z kukurydzy jest wydajniejsza powierzchniowo niż z innych źródeł biomasy, co zmniejsza promień dowozu i wpływa na potanienie produkcji. Uprawiając kukurydzę i inne rośliny na rezerwy surowcowe dla biogazowni uwzględniać trzeba ubytki związane z procesem kiszenia i przechowywania (średnio 12%) oraz rezerwę na wypadek nieurodzaju w wysokości 10-17%.

W warunkach średniej statystycznie gminy w Polsce możliwe jest bezproblemowe zaopatrzenie w surowiec biogazowi o mocy 0,5-1 MWel. Większe inwestycje możliwe są w gminach o większej powierzchni i potencjale produkcyjnym albo tworzenia rejonów wyspecjalizowanych w produkcji surowców energetycznych.

Literatura

Jasina P. 2008: Grozi nam krach energetyczny [www.gs24.pl(2008.07.01)].
Kowalik I., Michalski T. 2006: Wpływ niektórych czynników agrotechnicznych na parametry jakościowe kiszonki z kukurydzy. Pamiętnik Puławski, nr 140: 201-213.
KTBL 2006: Energiepflanzen. KTBL, Darmstadt, ss. 372.
Michalski T. 1990: Wpływ stopnia dojrzałości i struktury kolb kukurydzy na plony i jakość uzyskanej z nich kiszonki. Roczniki Akademii Rolniczej w Poznaniu, Rozprawy Naukowe 194: 81 ss.
Michalski T. 1997: Kukurydza jako surowiec dla przemysłu. Zeszyty Problem. Post. Nauk Roi. pt. Problemy badawcze i produkcyjne uprawy i wykorzystania kukurydzy w Polsce, z. 450, 201-217.
Michalski T. 2002: Kukurydza źródłem surowca dla różnych gałęzi przemysłu. Wieś Jutra nr 6 (47), 53-55.
Michalski T. 2007: Kukurydza - doskonały surowiec do produkcji biopaliw. [W:] Kukurydza nowe możliwości. Wyd. AGRO SERWIS, 3-9.
Podkówka W. 2007: Biopaliwa dziś i jutro. Kukurydza 2 (31), 4-35. Praca zbiorowa. 2004: Biogashandbuch Bayern. Kap.1.1-1-5: 75.
Walla C. 2006: Wirtschaftlichkeit von Biogasanlagen. Diss. Univ. f. Bodenkultur Wiedeń.