Międzynarodowa Agencja Energii w najnowszym World Energy Outlook zapowiada, że dla błękitnego paliwa nadchodzi złoty wiek. Także w Polsce gaz ziemny ma dobre perspektywy. Wynika to jednak w dużej mierze nie tyle z naszej pozycji potencjalnego środkowoeuropejskiego tygrysa, ile z coraz szerszego zainteresowania wykorzystaniem gazu ziemnego jako wydajnego i ekologicznego surowca energetycznego. Ten proces wspiera długofalowa strategia rozbudowy krwiobiegu dla tego paliwa - czyli systemu przesyłowego. Taktyka realizowana przez krajowego operatora systemu przesyłowego przypomina motto byłego holenderskiego trenera reprezentacji w piłce nożnej - step by step, little by little.

Wyodrębnienie kilka lat temu spółki odpowiedzialnej za przesył gazu ziemnego okazało się nie tylko - jak chcą to widzieć niektórzy - posłuszną implementacją dyrektyw z Brukseli. W cieniu dyskusji o europejskiej solidarności energetycznej i geopolityce surowcowej, w kraju realizowane są strategiczne inwestycje, które za kilka lat znacząco poprawią komfort zaopatrzenia gospodarki w błękitne paliwo. Operator może pochwalić się sukcesami związanymi z udostępnieniem nowych mocy przesyłowych na kierunku południowym (Cieszyn) i zachodnim (Lasów), jak również postępami prac związanych z budową terminala regazyfikacyjnego LNG w Świnoujściu oraz rozbudową krajowej infrastruktury przesyłowej.

Oddanie do użytku terminala LNG w 2014 roku pozwoli na dodatkowe dostawy gazu ziemnego na rynek polski na poziomie 5 mld m sześc. rocznie. Terminal umożliwi dywersyfikację dostawców i zakup gazu z innego niż tradycyjny wschodni kierunek. To jednak dopiero początek zmian i wciąż jest bardzo wiele do zrobienia. Projekt budowy połączenia gazociągowego ze Słowacją i Litwą, rozbudowa połączenia z Czechami oraz Niemcami, budowa gazociągu Baltic Pipe i ewentualne inne połączenia z siecią niemiecką to kolejne elementy układanki. Nadciągająca wielkimi krokami liberalizacja rynku gazu nie byłaby możliwa bez tych posunięć, które otwierają rynek krajowy na inne rynki europejskie.

Zazwyczaj tak jest, że w każdej beczce miodu musi znaleźć się odrobina dziegciu.

Ci, których porywa wizja gazowych flar na północy i wschodzie Polski, niekoniecznie zdają sobie sprawę z faktu, że nie uda się jej zrealizować bez rozbudowania sieci. Rzut oka na mapę rurociągów w regionach, które są najbardziej obiecujące jako miejsce występowania niekonwencjonalnych złóż gazu, pozwala dostrzec duże braki w infrastrukturze. Rozbudowa sieci przesyłowej nie rozpocznie się tam jednak dopóty, dopóki nie będzie wiadomo, czy eksploatacja gazu z łupków jest ekonomicznie opłacalna.