Były wiceprezes Orlenu o spółce, polityce energetycznej i nabyciu Możejek
Jacek Strzelecki, Akcjonariusz PKN i b. wiceprezes PKN Orlen ds. ekonomiczno-finansowych - 2007-06-19
Sądzę, opierając się na swej zawodowej wiedzy, że punktem wyjścia opracowania nowej kolejnej rządowej strategii dla sektora paliwowo-energetycznego w Polsce, zatwierdzonej przez rząd RP w II połowie 2006 roku, było m.in. odrzucenie w końcu 2005 roku przez nowe władze MSP i PKN Orlen koncepcji zawarcia tzw. aliansu strategicznego z oddziałem europejskim koncernu amerykańskiego ConocoPhillips - pisze w liście do Nowego Przemysłu Jacek Strzelecki, akcjonariusz PKN i b. wiceprezes PKN Orlen ds. ekonomiczno-finansowych.
Podstawy zbudowania ścisłych relacji gospodarczych i dokonania doboru tego strategicznego partnera dla PKN Orlen zostały zdefiniowane w 2004 roku, w ramach umów powiązanych ze zrealizowaniem zakupu
przez PKN Orlen pakietu kontrolnego 62,99 % akcji holdingu UNIPETROL w Czechach.
Z tego, co mi wiadomo, owa koncepcja, uzgadniana poufnie z ówczesnym otoczeniem Premiera rządu RP Pana prof. M. Belki, zakładała, po osiągnięciu wspólnych sukcesów przez obydwa koncerny na rynku czeskim, stworzenie przez PKN Orlen z ConocoPhillips spółki joint-venture, do której obydwa koncerny wniosłyby swe europejskie aktywa produkcyjno- handlowe i logistyczne. W PKN rozpoczęto w 2004/2005 wstępne prace nad zdefiniowaniem koncepcji i zbudowaniem modelu biznesowego.
Istotnym atutem dla tej koncepcji wyboru nowego partnera strategicznego dla PKN było, prócz skorzystania z branżowego know how ConocoPhillips, jednego z największych na świecie koncernów paliwowych i petrochemicznych, było również uzyskanie dla PKN Orlen możliwości dojścia do nowych źródeł dostaw ropy, opartych zarówno na aktywach wydobywczych ConocoPhillips jak i na jego silnych związkach biznesowych z rosyjskim koncernem Łukoil.
Jesienią 2004 roku, w trakcie wizyty premiera M. Belki w USA dokonano wymiany opinii w tej sprawie z przedstawicielami zarządu Koncernu ConocoPhillips. Ten był kolejny wariant zapowiadanego już w Prospekcie Emisyjnym PKN z 2000 roku a następnie ujętego w programie rządowym z września 2002 roku planu zamknięcia III etapu prywatyzacji PKN. Wariant był nowym projektem budowania silnej międzynarodowej pozycji rynkowej PKN Orlen SA i osiągnięcia dużego wzrostu jego wartości na rynku środkowo- europejskim.
Ten wariant koncepcyjny także stał się rozwiązaniem alternatywnym wobec decyzji zarządu PKN z maja 2004 r. o zamknięciu działalności kilku zespołów projektowych i rezygnacji z wdrożenia rządowego projektu z X.2003 roku o przeprowadzeniu wspólnie z węgierskim koncernem MOL projektu konsolidacji regionalnej w sektorze paliwowym.
Decyzję zamknięcia po okresie 6 miesięcy zaawansowanych wspólnych prac projektowych w PKN i w MOL podjęta została przez PKN w uzgodnieniu z MSP i zarządem Nafta Polską SA.
Jak wszyscy pamiętają, głównym animatorem zrealizowania w okresie 2002/2004 konsolidacji regionalnej z MOL-em był prywatny akcjonariusz Orlenu, tj. grupa kapitałowa Kulczyk Holding.
Z tego, co mi wiadomo, owa koncepcja, uzgadniana poufnie z ówczesnym otoczeniem Premiera rządu RP Pana prof. M. Belki, zakładała, po osiągnięciu wspólnych sukcesów przez obydwa koncerny na rynku czeskim, stworzenie przez PKN Orlen z ConocoPhillips spółki joint-venture, do której obydwa koncerny wniosłyby swe europejskie aktywa produkcyjno- handlowe i logistyczne. W PKN rozpoczęto w 2004/2005 wstępne prace nad zdefiniowaniem koncepcji i zbudowaniem modelu biznesowego.
Istotnym atutem dla tej koncepcji wyboru nowego partnera strategicznego dla PKN było, prócz skorzystania z branżowego know how ConocoPhillips, jednego z największych na świecie koncernów paliwowych i petrochemicznych, było również uzyskanie dla PKN Orlen możliwości dojścia do nowych źródeł dostaw ropy, opartych zarówno na aktywach wydobywczych ConocoPhillips jak i na jego silnych związkach biznesowych z rosyjskim koncernem Łukoil.
Jesienią 2004 roku, w trakcie wizyty premiera M. Belki w USA dokonano wymiany opinii w tej sprawie z przedstawicielami zarządu Koncernu ConocoPhillips. Ten był kolejny wariant zapowiadanego już w Prospekcie Emisyjnym PKN z 2000 roku a następnie ujętego w programie rządowym z września 2002 roku planu zamknięcia III etapu prywatyzacji PKN. Wariant był nowym projektem budowania silnej międzynarodowej pozycji rynkowej PKN Orlen SA i osiągnięcia dużego wzrostu jego wartości na rynku środkowo- europejskim.
Ten wariant koncepcyjny także stał się rozwiązaniem alternatywnym wobec decyzji zarządu PKN z maja 2004 r. o zamknięciu działalności kilku zespołów projektowych i rezygnacji z wdrożenia rządowego projektu z X.2003 roku o przeprowadzeniu wspólnie z węgierskim koncernem MOL projektu konsolidacji regionalnej w sektorze paliwowym.
Decyzję zamknięcia po okresie 6 miesięcy zaawansowanych wspólnych prac projektowych w PKN i w MOL podjęta została przez PKN w uzgodnieniu z MSP i zarządem Nafta Polską SA.
Jak wszyscy pamiętają, głównym animatorem zrealizowania w okresie 2002/2004 konsolidacji regionalnej z MOL-em był prywatny akcjonariusz Orlenu, tj. grupa kapitałowa Kulczyk Holding.
acebooku
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza