Panuje przekonanie, że giełda to miejsce, do którego powinny aspirować spółki szczególnie dobre, szczególnie dojrzałe i ze szczególnie przejrzystą strategią rozwojową i dobrą kadrą zarządzającą. Tymczasem pozostałe trzy czwarte naszego portfela spółek również zdało egzamin, choć trafiło do inwestorów strategicznych.

Czasami nie opłaca się pracować nad upublicznieniem, tylko warto przyjąć ofertę inwestora branżowego. Natomiast w przypadku giełdy chodzi o przygotowanie spółki, która będzie permanentnie zwiększała swoją wartość.

Jest kilka źródeł środków na inwestycje: środki własne, kredyty, środki z giełdy. Jaka jest hierarchia ubiegania się o fundusze i dostęp do nich?

- Mówiliśmy też o New Connect, a więc to spektrum się powiększyło. Jeszcze do sierpnia giełda była najbardziej rozwiniętym stadium "marksizmu" i dopiero najlepsi, dojrzali na nią wchodzili. Teraz New Connect jest drugim biegunem, rynkiem dla firm mniej przejrzystych, mniej dojrzałych. Ale pomimo ryzyka generowanego przez te spółki, ich atrakcyjność inwestowania może rosnąć.

Pod warunkiem, że nie inwestuje się tylko w jedną.

- Mam ostrożne podejście do New Connect. Ostatnio prosiłem o dane na temat płynności tych spółek i z tym jest chyba problem. Spróbuję to zobrazować. Kiedy do firmy przyjeżdża ciężarówka z towarem, to płynność jest. Firma sprzedaje towar - inwestorzy kupują akcje, jest IPO, obrót wynosi kilkanaście milionów złotych dziennie. Następnego dnia już jest gorzej. To trochę tak jak za socjalizmu - gdy rzucali towar "na sklep", był obrót, a potem było kilka dni luzu i ekspedientki robiły porządki.

Czyli jest to rynek niedojrzały.

- To taki rynek, jak przed 1989 rokiem. Odkładając żarty na bok, jest to rynek potrzebny. Inwestorzy weryfikują, czy takie firmy są potrzebne, czy ten przykładowy sklep ma sens na rynku. Z drugiej strony, nieregularność obrotów powinna martwić właściciela sklepu. Ważna jest codzienna płynność, a nie jednorazowe czy nawet powtarzalne transakcje.