Możemy się niepokoić, gdyż często widać prymat polityki nad ekonomią, brak jest równoległego spojrzenia na bezpieczeństwo energetyczne, brak wyczulenia dla sytuacji krajów z silnie nawęgloną gospodarką, a negocjacje są prowadzone z pozycji siły. Pomimo naszych zastrzeżeń, należy mieć jednak świadomość nieuchronności wdrażania polityki energetyczno-klimatycznej. Kolejne regulacje są konsekwentnie wprowadzane. Obowiązuje już dyrektywa o geologicznym składowaniu CO2, a przygotowywana jest obecnie dyrektywa dla europejskiego systemu handlu emisjami ETS, która stworzy ramy ekonomiczno-organizacyjne dla ograniczania emisji w sektorze energetycznym.

Podsumowując, prowadzona obecnie polityka UE zmierzająca do "dekarbonizacji" gospodarki przynosi olbrzymie wyzwania i zagrożenia dla Polski. Jak należałoby w takiej sytuacji postępować? Jak zagrożenia przekuć na realistyczne cele lub nawet szanse dla naszej gospodarki? W zakresie uzależnienia od węgla jest tylko jeden sposób - rozwój i wprowadzenie czystych technologii węglowych (CTW). Wielkim orędownikiem takiej ścieżki rozwoju jest Przewodniczący Parlamentu Europejskiego - prof. Jerzy Buzek. CTW obejmują m.in. technologie naziemnego i podziemnego zgazowania węgla, spalania węgla w tlenie, produkcji syntetycznych paliw gazowych i ciekłych (CTG, CTL), produkcji wodoru (CTH) i wyłapywania CO2 ze spalin.

UE wybrała z powyższego katalogu trzy grupy technologii: post-combustion, spalanie w tlenie i zgazowanie naziemne, które uzupełniono o technologie separacji, czyszczenia, transportu i podziemnego składowania CO2. Pakiet ten określany jest nazwą Carbon Capture and Sequestration (CCS). Dla udokumentowania możliwości komercyjnego wdrożenia technologii CCS i osiągnięcia zakładanych wielkości redukcji emisji CO2 uruchomiono europejski program flagowy - CCS Demonstration Programme, który do 2015 roku ma wesprzeć budowę do 12 obiektów demonstrujących technologie CCS.