Autor technologii podziemnego procesowania węgla, prof. Bohdan Żakiewicz, posiada kilkadziesiąt patentów i uzyskał wiele prestiżowych międzynarodowych nagród. Za swój dorobek w dziedzinie technologii energetycznych jest obecnie mianowany przez światowe organizacje na kandydata do Nagrody Nobla. Metoda SDS polega na wprowadzeniu w pokład węglowy z jednego centralnego szybu (SDS) kilkudziesięciu specjalnych rur operacyjnych odwijanych z bębna, które są wprowadzane w otwory wykonane przez specjalistyczne turbiny dla szybkich wierceń horyzontalnych.

W takim podziemnym georeaktorze wytwarza się przesuwającą się koncentrycznie wokół SDS "ścianową" strefę ściśle kontrolowanego procesowania węgla. Metoda SDS jako jedyna na świecie pozwala na odbiór rurami z georeaktora dwóch strumieni energii - chemicznej (gaz syntezowy) i cieplnej. Z 4 km2 podziemnego reaktora (25 lat eksploatacji) można uzyskać 50 MWe oraz 1 mld m3 gazu syntezowego rocznie. Przygotowania do pilotażu prowadzone są na Górnym Śląsku. Najważniejsze są wyliczone przez autorów parametry ekonomiczne i technologiczne (podobne parametry są potwierdzane przez światowe laboratoria): koszt gazu syntezowego jest 5-6 razy niższy niż gazu ziemnego, koszt wodoru jest 20 razy tańszy od wodoru uzyskiwanego z gazu ziemnego, a całkowita sprawność energetyczna może sięgnąć 80% (obecne bloki energetyczne mają 30-40% sprawności).

Już sam proces podziemnej pirolizy węgla pozwala zredukować emisję CO2 o połowę do 500 kg CO2/MWh. Co więcej, dodatkowe zabiegi podziemnego współspalania biomasy, częściowej sekwestracji CO2, a także wykorzystania ciepła geotermicznego pozwoliłyby uzyskać poziom 200 -300 kg CO2/MWh, co postawiłoby Polskę w roli lidera redukcji emisji CO2. Dodatkowo, przy zastosowaniu geologicznej sekwestracji pozostałego CO2 moglibyśmy wypełnić wszystkie narzucone nam limity emisji. Tak więc technologia UCG daje nam szansę uzyskania taniej energii przy wypełnieniu restrykcyjnych zasad polityki klimatycznej. Co więcej, dzięki olbrzymim posiadanym zasobom węgla brunatnego i kamiennego, które mogłyby eksploatowane w technologii UCG, możemy na wiele stuleci zapewnić sobie bezpieczeństwo energetyczne.