Sytuacja w branży jest stabilna - ocenia Michał Szubski, prezes PGNiG-u. Specjaliści są zgodni, że ze względu na długotrwałość procesów inwestycyjnych i ustawodawczych w najbliższym roku nie należy przewidywać wprowadzenia żadnych istotnych zmian na rynku gazu ziemnego w Polsce.

W dalszej, dziesięcioletniej perspektywie - zdaniem prezesa G.EN. GAZ-u Bernarda Rudkowskiego - można się natomiast spodziewać metamorfozy polskiego rynku gazu ziemnego.

- W tym czasie oczekiwałbym przede wszystkim rozwiązania kwestii problemowych związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa energetycznego kraju, ze szczególnym uwzględnieniem dywersyfikacji źródeł i kierunków dostaw gazu - dodaje Rudkowski. - Sądzę, iż w ciągu najbliższych dziesięciu lat aktualnie podejmowane działania, zarówno na poziomie unijnym, jak i krajowym, mogą spowodować, iż gaz ziemny nie będzie orężem w walce politycznej, lecz normalnym produktem rynkowym.

Tyle że na to się wciąż nie zanosi. Najlepszy przykład to kwestia umowy z Rosją.

Zgodnie z nią, PGNiG będzie mógł sprowadzać więcej gazu z Rosji i przedłużyć importowy kontrakt z Gazpromem o 15 lat - do 2037 r. Tyle że zamiast podpisania dokumentów, trwają polityczne targi.

Wicepremier Waldemar Pawlak wielokrotnie powtarzał, że umowa gazowa jest dobra i zgodna z potrzebami. Zdaniem Pawlaka, Polska musi zapewnić stabilne dostawy gazu z Rosji i potrzebuje więcej gazowego paliwa, np. do produkcji energii elektrycznej. Tymczasem, jak mówi się nieoficjalnie, MSZ zastanawia się, czy taka ilość gazu z Rosji będzie nam rzeczywiście potrzebna, bo otworzymy za cztery lata terminal LNG, budujemy interkonektory, a dodatkowo mamy łupki gazonośne. Pawlak odpowiada, że rośnie zapotrzebowanie na gaz i szacunki mówią, że proces wzrostu zapotrzebowania jest pewny. Przepychanki wokół gazu trwają, a na horyzoncie pojawiają się nowe problemy.

Od północy, od południa...

Niepokoić może słabnąca rola Polski jako kraju tranzytowego, a przecież nasze położenie geograficzne predysponuje nas do zarabiania na przesyle. Nie są to gigantyczne kwoty, ale i nie takie małe, żeby się po nie nie schylić (od marca za tranzyt tysiąca m³ gazu na odległość 100 km Gazprom płaci w Polsce równowartość 1,74 dol.).

Jednak dużo ważniejsza jest kwestia bezpieczeństwa energetycznego. Gaz będzie odgrywał coraz większą rolę w bilansie energetycznym kraju - pewność jego dostaw staje się kluczowa. W dotychczasowej historii nigdy się nie zdarzyło, żeby mieszkańcy kraju odczuli niedobory gazu. Zakłócenia dostaw były spowodowane awariami, a nie strukturalnym brakiem surowca.