Doświadczenie związane z energetycznym wykorzystaniem biogazu ze składowisk odpadów komunalnych
Mgr inż. Jerzy Dudek, mgr Inż. Piotr Klimek, Instytut Nafty i Gazu, Zakład Technologii Energii Odnawialnych; "Polityka Energetyczna" - 2010-01-14
W artykule opisano doświadczenia autorów uzyskane podczas prac prowadzonych na krajowych składowiskach odpadów komunalnych. Przedstawiono wyniki badań wykonanych na dwóch obiektach, na których prowadzono ciągły odbiór gazu składowiskowego.
STRESZCZENIE.
Odgazowanie tych składowisk prowadzono przyjmując odmienne założenia. Ze względu na niewielką migrację gazu poza granice składowiska "Barycz" priorytetem jest wykorzystanie gazu składowiskowego do wytwarzania energii w skojarzeniu z zastosowaniem jednostek CHP. Składowisko odpadów komunalnych "Nowosolna", nie posiadające uszczelnienia, zlokalizowano na terenie byłej żwirowni. Przeprowadzone badania wykazały, że migracja gazu poza obszar składowiska sięgała około 200 m, stwarzając zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi mieszkających w budynkach sąsiadujących bezpośrednio ze składowiskiem.
W związku z tym jako priorytet potraktowano zabezpieczenie środowiska zewnętrznego przed niekontrolowan ą migracją i podjęto decyzję o maksymalizacji odbioru gazu ze składowiska i spaleniu go w pochodni. Konsekwencją tego działania było ograniczenie produktywności gazowej złoża odpadów i uzyskanie gazu o parametrach fizykochemicznych uniemożliwiających produkcję energii.
Wprowadzenie
Podstawowym dokumentem, który w sposób jednoznaczny kwalifikuje gaz składowiskowy/ wysypiskowy do kategorii odnawialnych źródeł energii jest ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. 1997, nr 54, poz. 348 z późn. zm.). Zgodnie z ustawą, za odnawialne źródło energii uznaje się: "źródło wykorzystujące w procesie przetwarzania energię wiatru, promieniowania słonecznego, geotermalną, fal, prądów i pływów morskich, spadku rzek oraz energię pozyskiwaną z biomasy, biogazu wysypiskowego, a także biogazu powstałego w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowanych szczątek roślinnych i zwierzęcych" (Ustawa Prawo energetyczne).
Od dnia 1 października 2005 roku funkcjonuje w Polsce nowy system wsparcia produkcji energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnych źródłach energii. Zgodnie z ustawą - Prawo energetyczne, przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się sprzedażą energii elektrycznej odbiorcom końcowym mają obowiązek uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki określonej liczby świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii bądź uiszczenia opłaty zastępczej.
Wprowadzony w Polsce system wsparcia, będący formułą zielonych certyfikatów, jest mechanizmem rynkowym sprzyjającym optymalnemu rozwojowi i konkurencji. Rozdzielaj ąc świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej w źródłach odnawialnych od energii fizycznej, umożliwiono obrót na giełdzie prawami majątkowymi wynikaj ącymi z tych świadectw (Dudek, Pałkowska 2003).
Odgazowanie tych składowisk prowadzono przyjmując odmienne założenia. Ze względu na niewielką migrację gazu poza granice składowiska "Barycz" priorytetem jest wykorzystanie gazu składowiskowego do wytwarzania energii w skojarzeniu z zastosowaniem jednostek CHP. Składowisko odpadów komunalnych "Nowosolna", nie posiadające uszczelnienia, zlokalizowano na terenie byłej żwirowni. Przeprowadzone badania wykazały, że migracja gazu poza obszar składowiska sięgała około 200 m, stwarzając zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi mieszkających w budynkach sąsiadujących bezpośrednio ze składowiskiem.
W związku z tym jako priorytet potraktowano zabezpieczenie środowiska zewnętrznego przed niekontrolowan ą migracją i podjęto decyzję o maksymalizacji odbioru gazu ze składowiska i spaleniu go w pochodni. Konsekwencją tego działania było ograniczenie produktywności gazowej złoża odpadów i uzyskanie gazu o parametrach fizykochemicznych uniemożliwiających produkcję energii.
Wprowadzenie
Podstawowym dokumentem, który w sposób jednoznaczny kwalifikuje gaz składowiskowy/ wysypiskowy do kategorii odnawialnych źródeł energii jest ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. 1997, nr 54, poz. 348 z późn. zm.). Zgodnie z ustawą, za odnawialne źródło energii uznaje się: "źródło wykorzystujące w procesie przetwarzania energię wiatru, promieniowania słonecznego, geotermalną, fal, prądów i pływów morskich, spadku rzek oraz energię pozyskiwaną z biomasy, biogazu wysypiskowego, a także biogazu powstałego w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowanych szczątek roślinnych i zwierzęcych" (Ustawa Prawo energetyczne).
Od dnia 1 października 2005 roku funkcjonuje w Polsce nowy system wsparcia produkcji energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnych źródłach energii. Zgodnie z ustawą - Prawo energetyczne, przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się sprzedażą energii elektrycznej odbiorcom końcowym mają obowiązek uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki określonej liczby świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii bądź uiszczenia opłaty zastępczej.
Wprowadzony w Polsce system wsparcia, będący formułą zielonych certyfikatów, jest mechanizmem rynkowym sprzyjającym optymalnemu rozwojowi i konkurencji. Rozdzielaj ąc świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej w źródłach odnawialnych od energii fizycznej, umożliwiono obrót na giełdzie prawami majątkowymi wynikaj ącymi z tych świadectw (Dudek, Pałkowska 2003).
acebooku
Nie dodano jeszcze żadnego komentarza