Do transportu używa się specjalnych cystern kriogenicznych, a jedna kosztuje nawet kilkaset tysięcy złotych. Następnie ponownie w specjalnej stacji trzeba LNG przekształcić w stan lotny.

Pomimo tych dodatkowych kosztów, biznes jest opłacalny. Do niedawna wydawało się jednak, że może on stanąć w miejscu. Jak często w przypadku naszej branży gazowej, jedną z barier był brak wystarczającej ilości surowca.

- To skłoniło nas do podjęcia decyzji o budowie fabryk LNG i to nie tylko w Polsce, ale także na terenie Federacji Rosyjskiej. W maju 2008 r. spółka rozpoczęła rozruch technologiczny pierwszej w Polsce fabryki dedykowanej produkcji LNG o zdolnościach produkcyjnych ok.10 mln metrów sześc. rocznie - mówi Buczkowski.

We wrześniu kierowana przez niego firma przejęła spółkę celową Krioton, której zadaniem jest zbudowanie w okolicach Jarocina, największej w Polsce i jednej z największych w Europie, fabryki skraplania gazu. Instalację zlokalizowano w bezpośrednim sąsiedztwie złóż gazu ziemnego, z których będzie zaopatrywana. Rozruch fabryki przewidywany jest jeszcze w tym roku. Zakładana wydajność instalacji to 100 ton LNG na dobę. CP Energia rozważa budowę jeszcze jednej fabryki skraplania gazu o zdolnościach produkcyjnych około 10 mln m sześc. rocznie.

Ciekawym i odważnym krokiem była także inwestycja w Rosji o wydajności 10 mln m sześc. Trwa budowa drugiej instalacji.

Jeżeli wszystkie te inwestycje zakończą się sukcesem, CP Energia będzie dysponowała mocami produkcyjnymi LNG pozwalającymi na sprzedaż około 70 mln m sześc. gazu rocznie.

Jak LNG wykorzystuje się w innych krajach UE

Do pokrywania krótkoterminowych szczytowych zapotrzebowań na gaz w czasie od trzech do czterech tygodni w ciągu roku przy pomocy instalacji skraplających gaz ziemny z rurociągów lub instalacji zaopatrywanych ze źródeł zewnętrznych, np. z instalacji do odazotowania lub z przewoźnych instalacji złożonych. Takie rozwiązania stosują Niemcy, Wielka Brytania, Holandia i Belgia.

Jako paliwo do napędu pojazdów mechanicznych (Francja, Niemcy).

Do przeprowadzania napraw i remontów w sieciach przesyłowych lub na sieciach średniego ciśnienia bez przerywania dostawy gazu do odbiorców (Francja).

Do celów chłodniczych i dla rozdzielania powietrza (Francja).

Do zasilania ogniw paliwowych wytwarzających energię elektryczną lub/i ciepło (Francja).