Autor: Piotr Faryna | 2008-10-20
Kilka spostrzeżeń na temat systemu regionalnego transportu kolejowego w Japonii na przykładzie kolei Hankyu
Najbardziej spektakularną i powszechnie znaną wizytówką kolei w Japonii są pociągi dużych prędkości Shinkansen. Faktycznie ich ilość, niezawodność i jakość są imponujące. Ale jeszcze bardziej fascynująca (być może poprzez zderzenie z europejską rzeczywistością) jest sieć przewozów regionalnych. Zbiorowy transport pasażerski w Japonii opiera się na transporcie szynowym.
Oprócz tego funkcjonuje kolej "jednoszynowa" (OsakaMonorail) łączącą miasto i lotnisko na sztucznej wyspie Kansai oraz kilka pomniejszych firm, jak np. Hankai Tramway czy Kita-Osaka i kolejki
linowe.
Kolej Hankyu ma bogatą historię, bo powstała na początku XX wieku. Dziś funkcjonuje jako kolej regionalna, operująca na obszarze miasta Osaka i miast położonych w obrębie prefektury. Dysponuje 9 połączeniami o różnej długości, z których najdłuższe są Kyoto Line (48 km), Takarazuka Line (25 km) Kobe Line (32 km). Przystanki na liniach rozlokowane są średnio co ok. 1 km. Koleje Hankyu w każdy dzień roboczy obsługują około 2 milionów pasażerów. Warto w tym miejscu przypomnieć, że wszystkie koleje pasażerskie w Polsce ogółem przewożą rocznie ok. 280 milionów pasażerów. Centralna stacja kolei Hankyu "Umeda" mieści się tuż obok głównej stacji JR "Osaka", a zatem w samym sercu stolicy regionu.
Tabor i infrastruktura
Koleje Hankyu operują na torze normalnym 1435 mm, prowadząc pociągi wyłącznie w trakcji elektrycznej. Niestety, nie udało mi się ustalić, kto jest zarządcą infrastruktury kolei Hankyu, ale jej stan budzi wiele zazdrości. Tory utrzymane w czystości, urządzenia sterowania ruchem, sieć trakcyjna i ogrodzenia wyglądają jakby były zainstalowane niedawno, choć nie wszystkie są nowe. Wyposażenie stacji w idealnym porządku i pomimo tego, że potoki pasażerów są tu ogromne, trudno znaleźć jakiekolwiek śmieci czy np. uszkodzone siędziska albo brudne poręcze. Tabor używany przez kolej Hankyu jest praktycznie jednolity. Największą ilość stanowią jednostki EMU - EZT serii 5100, 5300, 6000, 6300, 7000, 7300, 8000 i 8200. Są to jednoczłonowe elektryczne zespoły trakcyjne z własnym napędem i dwoma kabinami sterowniczymi. Kabiny sterownicze są maleńkie, rozmieszczone po jednej (lewej) stronie pojazdu. Ciekawe, że w składach pociągu, w wagonach środkowych działają wskaźniki w kabinach sterowniczych i można obserwować przez szybkę na urządzeniach maszynisty np., z jaką prędkością porusza się pociąg. Największą rozważaną prędkość, jaką udało się zauważyć było 110 km/h.
Kolej Hankyu ma bogatą historię, bo powstała na początku XX wieku. Dziś funkcjonuje jako kolej regionalna, operująca na obszarze miasta Osaka i miast położonych w obrębie prefektury. Dysponuje 9 połączeniami o różnej długości, z których najdłuższe są Kyoto Line (48 km), Takarazuka Line (25 km) Kobe Line (32 km). Przystanki na liniach rozlokowane są średnio co ok. 1 km. Koleje Hankyu w każdy dzień roboczy obsługują około 2 milionów pasażerów. Warto w tym miejscu przypomnieć, że wszystkie koleje pasażerskie w Polsce ogółem przewożą rocznie ok. 280 milionów pasażerów. Centralna stacja kolei Hankyu "Umeda" mieści się tuż obok głównej stacji JR "Osaka", a zatem w samym sercu stolicy regionu.
Tabor i infrastruktura
Koleje Hankyu operują na torze normalnym 1435 mm, prowadząc pociągi wyłącznie w trakcji elektrycznej. Niestety, nie udało mi się ustalić, kto jest zarządcą infrastruktury kolei Hankyu, ale jej stan budzi wiele zazdrości. Tory utrzymane w czystości, urządzenia sterowania ruchem, sieć trakcyjna i ogrodzenia wyglądają jakby były zainstalowane niedawno, choć nie wszystkie są nowe. Wyposażenie stacji w idealnym porządku i pomimo tego, że potoki pasażerów są tu ogromne, trudno znaleźć jakiekolwiek śmieci czy np. uszkodzone siędziska albo brudne poręcze. Tabor używany przez kolej Hankyu jest praktycznie jednolity. Największą ilość stanowią jednostki EMU - EZT serii 5100, 5300, 6000, 6300, 7000, 7300, 8000 i 8200. Są to jednoczłonowe elektryczne zespoły trakcyjne z własnym napędem i dwoma kabinami sterowniczymi. Kabiny sterownicze są maleńkie, rozmieszczone po jednej (lewej) stronie pojazdu. Ciekawe, że w składach pociągu, w wagonach środkowych działają wskaźniki w kabinach sterowniczych i można obserwować przez szybkę na urządzeniach maszynisty np., z jaką prędkością porusza się pociąg. Największą rozważaną prędkość, jaką udało się zauważyć było 110 km/h.
KOMENTARZE (0)
NIE DODANO JESZCZE ŻADNEGO KOMENTARZA
