- Składał pan dymisję ze stanowiska prezesa Urzędu Regulacji Energetyki dwukrotnie: pod koniec 2009 r. i w połowie 2010 r. Jakie były przyczyny tej decyzji?

- Miałem ważne powody i za takie uznał je premier, przyjmując moją rezygnację. To była niełatwa decyzja, bo praca w administracji centralnej to wyróżnienie.

- Z jakiej strony odczuwał pan największe naciski mające wpłynąć na pana decyzje i zachowanie jako prezesa URE?

- Doszukiwanie się jakichś szczególnych nacisków poza regułami systemu prawnego w postaci na przykład groźby utraty stanowiska nie ma sensu, bo takich przypadków nie było. Owszem, była ostra dyskusja, padały z różnych stron czasem argumenty nieprawdziwe, a wręcz oszczercze, ale to można znieść. Regulacja energetyki to nie zabawa w piaskownicy, regulator musi mieć własne zdanie.

- Można było jednak usłyszeć pogłoski o pana konflikcie m.in. z Joanną Strzelec-Łobodzińską, wiceminister gospodarki, na temat sposobu działania prezesa URE i niezależności regulatora.

- Miałem swoją wizję funkcjonowania organu regulacyjnego i rynku, na którym panuje efektywna konkurencja, w duchu liberalizmu gospodarczego. Pani minister pewnie miała i ma inną wizję. Kością niezgody były kwestie niezależności regulatora, instrumentów zapewnienia płynności i transparentności rynku, narzędzi regulacyjnych, ochrony odbiorców, efektywności energetycznej, regulacji ciepłownictwa. Pewnie znalazłoby się jeszcze trochę innych obszarów. Nie traktuję tego konfliktu z jakąś szczególną atencją, czas pokaże, kto miał rację.

- Czy prezes URE powinien mieć za sobą poparcie polityczne, np. ze strony ministra gospodarki czy premiera?

- Politycy powinni przede wszystkim szanować regulatorów, choć pewnie dobrze, jak czasami wspierają ich projekty i starania. Jeżeli coś się stało pozytywnego na rynku energii w ostatnich trzech latach, to z pewnością duża w tym zasługa własnej pracy. Sami wywalczyliśmy całkiem silną pozycję międzynarodową, sami przeprowadziliśmy szereg ważnych projektów, takich jak choćby wydzielenie "dużych" operatorów systemów dystrybucyjnych, operatora systemu magazynowania w gazie. Wyznaczenie operatora na Jamale, kablu szwedzkim, "market coupling" - to też przede wszystkim URE. Sami rozpoczęliśmy projekt "smartgridowy", który zaowocował choćby powstaniem pierwszych instytucji wspierających innowacyjność w energetyce. W ramach konsultacji międzyresortowych zgłosiliśmy szereg pomysłów, które weszły zresztą do Prawa energetycznego. Urząd szeroko otworzył się na współpracę z organizacjami konsumenckimi, uczelniami oraz organizacjami sektora nowoczesnych technologii. W polskiej administracji nie ma kultury kooperacji, ale URE prezentowało inną postawę. No i między innymi dzięki temu rynek energii AD 2011 wygląda znacznie lepiej niż trzy lata temu.