Obecna sytuacja zobowiązuje do opracowania efektywnego pozyskiwania energii ze wszystkich możliwych źródeł odnawialnych z jednoczesnym racjonalnym gospodarowaniem zasobami energii paliw kopalnianych - nieodnawialnych, których zasoby bardzo szybko ulegają wyczerpaniu. Przykładowo zasoby ropy naftowej przy rocznym zużyciu 3,7 mld ton szacowane są na 40 lat [Jabłoński, Wnuk 2004], a gazu ziemnego według przewidywań wystarczą na 70 lat.

Kraje Unii Europejskiej uzależnione są w 50% od dostaw surowców i paliw energetycznych z importu, w tym ok. 45% ropy naftowej z krajów Bliskiego Wschodu i 40% gazu ziemnego z Rosji. Planowane zmiany w strukturze wykorzystania paliw pierwotnych do produkcji energii elektrycznej wynikaj ą głównie z konieczności ograniczenia emisji zanieczyszczeń powstających podczas spalania węgla i ropy. Zakłada się, że 2010 roku produkcja energii z gazu ziemnego zwiększy się o 91% w stosunku do roku 2001, z biomasy o 32%, natomiast zmniejszy się udział energii wytwarzanej z węgla o 13% i ropy naftowej o 42%.

W ostatnich latach we wszystkich krajach obserwujemy intensywny rozwój energetyki odnawialnej - niekonwencjonalnej - nazywanej od medium, z którego jest pozyskiwana: wiatrową, słoneczną, geotermalną, wodną oraz energią uzyskiwaną z biomasy. Optymalne wykorzystanie wszystkich ww. źródeł energii odnawialnej dla istniejących regionalnych uwarunkowań geograficzno-przyrodniczych przyczyni się do poprawy bilansu cieplnego globu, oszczędzania zasobów surowców energetycznych, ochrony środowiska przez ograniczenie zanieczyszczenia atmosfery i wód oraz zmniejszenie ilości wytwarzanych odpadów. Obecnie w świecie około 19% energii uzyskiwanej jest ze źródeł odnawialnych [Soliński 2004].

W krajach Unii Europejskiej nadal podstawowym źródłem energii są paliwa płynne, a celem Wspólnoty jest 12% udział energii odnawialnej w bilansie energetycznym w 2010 roku. Warto zwrócić uwagę, że zaproponowany przez Komisję Europejską (KE) w projekcie dyrektywy UE z grudnia 2007 r. scenariusz rozwoju wykorzystania poszczególnych rodzajów odnawialnych zasobów energii odpowiada udziałowi energii OZE w 2005 r. plus 51% różnicy pomiędzy celem na 2020 i 2005 r. [IEO ECBREC 2007]. Potencjał techniczny produkcji energii odnawialnej w Polsce jest wysoki, ale możliwości finansowo-inwestycyjne nie są wystarczające, aby w bliskiej perspektywie znacznie zwiększyć udział OZE w produkcji energii elektrycznej. Uzyskanie ciągłego wzrostu produkcji energii odnawialnej możliwe jest przy optymalnym wykorzystaniu wszystkich źródeł energii odnawialnej.