ENERGETYKA WIATROWA

Obecnie najintensywniej rozwijającą się dziedziną energii odnawialnej jest energia wiatrowa, ponieważ technologia budowy turbin wiatrowych staje się coraz prostsza, a efektywność ich pracy wynosi do 99%. W Unii Europejskiej w produkcji energii wiatrowej prym wiodą Niemcy - 23 903 MW (36%) europejskiej energii wiatrowej, Hiszpanie - 16 940 MW (25%) EEW, a z krajów małoobszarowych Dania - 3180 MW (4,8% EEW) [Hammerstein2004].

Hiszpania charakteryzuje się ponadprzeciętną prędkość wiatru dochodzącą do 10 m/s połączoną z dużą ilością potencjalnych lokalizacji turbin. Dania do 2015 r. planuje uzyskać ponad 50% całkowitej energii elektrycznej z energii wiatrowej, dzięki przemyślanej polityce rządowej promującej energetykę odnawialną [Sadowski i in. 2008]. Założenia polityki rządowej Danii powinny być podstawą tworzenia systemów wspierania zielonej energii w Polsce. Energetyka wiatrowa w Polsce zaczęła się rozwija ć pod koniec XX wieku, głównie w pasie nadmorskim [Soliński 2004]. Do końca 2008 r. łączna moc wiatrowa zainstalowana w Polsce wzrosła o 196 MW w porównaniu z rokiem 2007 i wyniosła 472 MW (według danych EWEA), stanowiąc prawie 10% udziału w krajowym bilansie wytworzonej energii odnawialnej. Generalnie położenie geograficzne Polski nie sprzyja zabudowie siłowniami wiatrowymi w takim stopniu jak w wymienionych krajach zachodnich, dodatkowo energetyka wiatrowa ograniczona jest przez uwarunkowania infrastrukturalne, środowiskowe oraz ekonomiczne.

Analiza zasobów energii wiatrowej dla terenów Polski wykonana przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej [Lorenc 1996, Pacific Northwest Labolatory 1996, za IEO 2007], wskazuje, że Polska posiada znaczące zasoby energii wiatru, szczególnie na terenach Wybrzeża Morza Bałtyckiego, północno-wschodniej Polski (okolice Suwałk i Gołdapi), otwartych obszarach Warmii, Mazur i Pomorza, terenach podgórskich Podkarpacia i Dolnego Śląska. W centralnej Polsce instalowanie turbin wymaga stosowania wysokich wież (ponad 30 m) tak, aby prędkość wiatru wzrosła na wysokości wirnika do wartości opłacalnych ekonomicznie. Potencjał teoretyczny energii wiatru dla terenu Polski szacuje się na około 40% powierzchni kraju przy założeniu opłacalności 1000 kWh/m2 w ciągu roku na wysokości 30 m nad powierzchnią gruntu wyniósłby dla obecnie stosowanych technologii konwersji 2049 TWh na lądzie oraz 374 TWh na morzu. Powodzenie rozwoju energetyki wiatrowej będzie zależało od przyjętych zobowiązań w zakresie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych UE. Według oceny Instytutu Energii Odnawialnej, Polska posiada wystarczający potencjał energii wiatrów, aby w roku 2020 produkować z jego pomocą nawet 35 000 GWh energii [Michałowska-Knap 2009]. Należy również pamiętać o wysokim potencjale energii wiatrowej na morzu, która zaczyna mieć swoich zwolenników.