Autor: Jolanta Skrago, Radosław Walaszczyk; Biuletyn Urzędu Regulacji Energetyki | 2012-01-21
Nie wszystkie spory z zakresu energetyki rozstrzyga prezes URE
Artykuł prezentuje przykłady sporów pozostających poza zakresem kompetencji prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: Prezesa URE) oraz takich, które formalnie mieszczą się w tym zakresie, lecz okoliczności konkretnego przypadku uniemożliwiają ich rozstrzygnięcie. Poszczególne wywody poprzedzone są przykładami oraz poparte oczecznictwem sądów.
4) Naruszenie przez organ administracji publicznej swojej właściwości skutkowałoby stwierdzeniem nieważności wydanej decyzji, na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 Kpa.
5) W sprawach z zakresu regulacji energetyki mamy na myśli Sąd Najwyższy, Sąd Apelacyjny w Warszawie oraz Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.6) Umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii.
7) Umowa o udostępnienie operatorowi systemu przesyłowego gazowego części instalacji, która jest używana do magazynowania paliw gazowych i jest niezbędna do realizacji jego zadań.
8) Decyzja konstytutywna kształtuje na przyszłość stosunek prawny między stronami (w razie orzeczenia umowy).
9) Obowiązek tego rodzaju przewidują przepisy art. 4 ust. 2, art. 4c ust. 3, art. 4d ust. 1, art. 4e ust. 1, art. 5a ust. 1-3, art. 7 ust. 1 i art. 9a ust. 6 ustawy.
10) Informacje o aspektach formalnych postępowania w sprawach spornych rozstrzyganych przez Prezesa URE wykraczają poza ramy tego opracowania, dlatego też w tym zakresie zachęcamy do lektury artykułu R. Walaszczyka, Rozstrzyganie sporów w prawie energetycznym - zagadnienia praktyczne, Biuletyn URE Nr 1/2009.
11) Zgodnie z art. 3 pkt 29 ustawy jest to przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na obrót paliwami gazowymi lub energią elektryczną, świadczące usługi kompleksowe odbiorcom paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, niekorzystającym z prawa wyboru sprzedawcy.
12) Jest to umowa zawierająca postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii.
13) Aktualnie jest to Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
14) Ustawa z 17 listopada 1964 r. − Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.), zwana w dalszej części artykułu "Kpc".
15) Art. 3 pkt 13 ustawy definiuje odbiorcę jako każdego, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub energię na podstawie umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. W tym przypadku odbiorcą w rozumieniu ustawy jest spółdzielnia mieszkaniowa.
16) Rozliczanie za dostarczane ciepło budzi wiele emocji zwłaszcza wśród użytkowników mieszkań i lokali użytkowych w budynkach wielolokalowych. Szerzej na ten temat w artykule J. Skrago, Rozliczanie za dostarczane ciepło - dwie płaszczyzny budzące emocje, Biuletyn URE Nr 1/2009.
17) Patrz art. 65 i 66 Kpa stanowiące podstawę działania Prezesa URE w zależności od właściwości organu w konkretnej sprawie.
18) Stosownie do art. 3 pkt 12 ustawy przedsiębiorstwem energetycznym jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii lub obrotu nimi.
19) W myśl tego przepisu, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.
20) Zgodnie z tym przepisem w sprawach, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, Prezes URE może wydać na wniosek jednej ze stron postanowienie, w którym określa warunki podjęcia bądź kontynuowania dostaw do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu.
21) Przypadek ten opisała M. Szczepańska w artykule Granice kompetencji Prezesa URE, Biuletyn URE Nr 2/2002.
22) Ustawa z 6 czerwca 1997 r. − Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.).
23) Przykładami niech będą artykuły I. Lewandowskiej opublikowane w dzienniku Rzeczpospolita, Słupy i stacja trafo pozostaną na działce, Rzeczpospolita z 18 stycznia 2011 r. oraz Co zrobić, żeby słup nie stał za darmo, Rzeczpospolita z 4 lutego 2011 r. 24) Jest to nowa instytucja wprowadzona do porządku prawnego 3 sierpnia 2008 r. i regulują ją art. 3051 - 3054 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. − Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.).
