Zadanie, które Minister Infrastruktury podjął, to jednoczesna, skoordynowana i kompleksowa zmiana wszystkich tych ustaw, racjonalizująca proces inwestycyjny, a jednocześnie nie szkodząca interesom osób trzecich, tak mocno wspieranych i chronionych dyrektywami Unii Europejskiej. Szczególnie sumiennie należy się w tych zmianach odnieść do oceny oddziaływania na środowisko naturalne oraz kwestii udziału społeczeństwa w sporządzaniu planów i programów zagospodarowania przestrzennego.

Z drugiej strony nie możemy dopuścić do naruszenia tego, co jest istotną wartością publiczną, a więc ładu przestrzennego traktowanego zarówno w wymiarze kulturowym, tworzonym poprzez obiekty budowlane zrealizowane, jak i układu przestrzennego, który zawiera się w pewnej harmonijnej relacji pomiędzy obiektami zabudowanymi, czyli tym co nazywamy miastem, albo przestrzenią miejską, a przestrzenią otwartą, krajobrazową, parkami, skwerami, łęgami nadrzecznymi i krajobrazem chronionym, czyli tym wszystkim co jest tak ważne dla tej harmonijnej i unikalnej wartości krajobrazu kulturowego Polski.

Propozycja nowego Prawa budowlanego, która była przygotowana przez poprzedni rząd, w sposób znaczący wkraczała w sferę działalności samorządu lokalnego, w pewnym sensie wyjmując z jego kompetencji możliwości działania na rzecz kształtowania ładu przestrzennego. Wydaje się że ta ustawa - zresztą mocno kontestowana przez środowiska samorządowe w Polsce - nie jest ustawą, która powinna być kontynuowana, zatem w związku z tym prace nad tym projektem nie będą prowadzone. Tworzona jest natomiast - jak wspominałem - głęboka nowelizacja obecnego Prawa budowlanego.

Jakie zapisy będą wymagały jeszcze udoskonalenia?

- Szczególnie ważne jest opracowanie nowych rozporządzeń wykonawczych, w tym uzgodnienie wytycznych w sprawie warunków technicznych, jakimi mają odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz wytycznych w sprawie formy i treści projektu budowlanego.