Metody geofizyczne są szeroko stosowane w górnictwie podziemnym do oceny zagrożenia sejsmicznego, zagrożenia tąpaniami, oceny skuteczności profilaktyki tąpaniowej, zagrożenia wyrzutami skał i gazów czy badania stateczności masywu skalnego w systemach eksploatacji "cave mining -eksploatacja podziemna pod wcześniej prowadzoną eksploatacją odkrywkową". Wielką zaletą takich metod jest możliwość nieinwazyjnej obserwacji w warunkach rzeczywistych, dużych obszarów masywu skalnego. Jedną z podstawowych metod geofizycznych do badania cech górotworu a szczególnie jego sejsmiczności jest sejsmologia.

Prawie wszystkie informacje dotyczące charakterystyki ognisk wstrząsów (np. lokalizacja, energia sejsmiczna, aktywność sejsmiczna) znane są niemal wyłącznie z obserwacji sejsmologicznych. Miejsca potencjalnego zagrożenia sejsmicznego oceniane są za pomocą analizy ciągłych rejestracji sejsmologicznych i sejsmoakustycznych oraz doraźnych pomiarów sejsmicznych.

W polskim górnictwie podziemnym w dalszym ciągu jednym z podstawowych zagrożeń jest zagrożenie sejsmiczne i zagrożenie tąpaniami. Ciągły monitoring sejsmologiczny i sejsmoakustyczny prowadzony jest w oparciu o instrukcje stosowania tych metod opracowane ponad 10 lat temu. Rozwój nauki i techniki pozwala uaktualnienie na zbudowanie nowocześniejszych urządzeń do monitorowania wstrząsów i zjawisk sejsmoakustycznych oraz na opracowanie nowych i skuteczniejszych metod oceny i prognozy sejsmiczności.

W wyniku realizacji pracy specjalistów Głównego Instytutu Górnictwa unowocześniona została aparatura i udoskonalono metodę oceny zagrożenia sejsmicznego w oparciu o mikrosejsmologiczny monitoring wstrząsów górotworu oraz w oparciu o monitoring zjawisk sejsmoakustycznych. Obie metody (sejsmologiczna i sejsmoakustyczna) będą ściśle współdziałały i przyczynią się do poprawy prognozy i oceny zagrożenia sejsmicznego a tym samym poprawy bezpieczeństwa w kopalniach głębinowych oraz zmniejszenia ryzyka finansowego prowadzonej eksploatacji.

Zadania projektu trwały przez 3 lata (2006-2008) w ciągu których opracowano System Obserwacji Sejsmologicznej SOS dla podziemnych kopalń węgla kamiennego. Wyniki badań i realizacja zadań badawczych w tym okresie latach pozwoliły zmodernizować kopalniane systemy ciągłej obserwacji zjawisk sejsmicznych, na poziomie aktualnie stosowanym w świecie (kompleksowo pod względem aparaturowym oraz merytorycznym). Nie ma innej możliwości poprawy oceny zagrożenia sejsmicznego, jak przez rozwój i wdrożenie nowych metod analizy danych geofizycznych, połączonych z równoczesnym wdrożeniem aparatury nowej generacji.