Odpowiedzi na niektóre pytania nie będzie dopóty, dopóki nie ruszy prywatyzacja, a na jeszcze inne - dopóki nie zostanie ona zrealizowana. Rząd nie ułatwia wyrobienia zainteresowanym opinii co do form i samego zamiaru prywatyzacji (pod wpływem koalicjanta premier dopuścił sprzedaż spółek pracownikom, z czego chce skorzystać np. załoga kopalni Silesia). Od pierwszej wersji planu prywatyzacji (22 kwietnia 2008 r.) listę zmieniano trzy razy.

Rząd nie ukrywa natomiast, że przychody z prywatyzacyjnej ofensywy - które mają sięgnąć 36,7 mld zł do końca 2010 roku - są potrzebne ze względu na trudną sytuację budżetową. Dlatego np. przy sprzedaży 67 proc. akcji Enea głównym kryterium wyboru inwestora jest najwyższa oferta, bo chodzi o kwotę zaczynającą się od 4,3 mld zł. Istnieje jednak obawa, że wobec presji dziurawego budżetu negocjowanie kwot ze świadomymi tej sytuacji inwestorami może okazać się bardzo trudne.

Barierą realizacji niektórych procesów mogą się okazać kwestie pracownicze - prezesi i związkowcy wielu firm nie wiedzą, czy rząd nie zmieni sposobu prywatyzacji oraz podpisanych w ramach Zespołu Trójstronnego ustaleń z poprzednim rządem.

Kram ze spółkami?

Czy w półtora roku można sprywatyzować tyle spółek, ile ostatnio w ciągu pięciu lat, zakładając, że mają to być operacje racjonalnie zaplanowane, przygotowane i starannie przeprowadzone? Czy napięty harmonogram nie zmieni planu w chaotyczny jarmark aktywów?

- Program przyspieszonej prywatyzacji jest wykonalny, choć wymaga segmentacji 800 spółek na dwie grupy - uważa Grzegorz Cimochowski, dyrektor w warszawskim biurze Boston Consulting Group. Według niego, w pierwszej, nielicznej, powinny znaleźć się spółki o strategicznym znaczeniu dla danej branży i gospodarki, w tym prywatyzowane w drodze publicznej oferty przez giełdę. Wymagają one przejścia pełnej ścieżki, począwszy od uzyskania zgody organów założycielskich, organów nadzoru, opinii społecznych, przez bardzo staranne przygotowanie oceny jej wartości, po proces negocjacji z inwestorami strategicznymi. Pełen cykl, jak dowodzi historia prywatyzacji dużych spółek, trwa właśnie około 1,5 roku.

Natomiast w drugiej grupie spółek - mniejszych, także tych, w których Skarb Państwa ma niewielkie udziały (tzw. resztówki), MSP powinno zastosować uproszczony schemat sprzedaży, z zachowaniem zasady pełnej przejrzystości procesu.