Uprawa roślin energetycznych jest istotnym zagadnieniem, ze względu na wymagania stawiane przez Unię Europejską w dziedzinie wykorzystania gruntów ornych na cele niespożywcze oraz ochrony środowiska rolniczego. Rośliny energetyczne poprzez zamknięty obieg CO₂ i zmniejszenie emisji tlenków azotu są doskonałym materiałem do spalania lub współspalania w ciepłowniach. W Polsce obecnie rzepak jest wykorzystywany do produkcji biodiesla, z buraków cukrowych wytwarza się biśtanol, natomiast w ciepłownictwie może znaleźć zastosowanie praktycznie każda roślina o odpowiednich właściwościach fizykochemicznych, wytwarzająca dużo biomasy na gruntach słabej jakości, a tak- że charakteryzująca się niskimi kosztami produkcji. Najpopularniejsze rośliny energetyczne to wierzba wiciowa, miskantus i ślazowiec pensylwański, ale jest też wiele innych interesujących gatunków, m.in. mozga trzcinowata.

Opis botaniczny

Mozga trzcinowata jest rośliną dnia krótkiego, pochodzi z półkuli północnej - jej centra genetyczne znajdują się głównie w Europie, Azji, a także w Ameryce Północnej. Jednym z regionów, gdzie jest ona dość popularna jako roślina energetyczna jest Półwysep Skandynawski. Mozga trzcinowata (Phalaris arundinacea) należy do rodziny traw (Poaceae). Jest trawą trwałą, rozwijającą się wolno po siewie i osiągającą pełny rozwój w 2.-3. roku uprawy. Wiosną rozwija się wcześnie, jednak kwitnie stosunkowo późno - w połowie czerwca. Ma dość krótki okres wegetacji. Jest jedną z najwyższych traw łąkowych - osiąga wysokość ponad 200 cm, ma silnie rozwinięty system korzeniowy, wykształcający dużo długich, podziemnych rozłogów, z których węzłów wyrastają pojedyncze, wydłużone pędy wegetatywne oraz kwiatowe o równomiernym ulistnieniu. _dźbła u tego gatunku są grube i sztywne, połyskujące, a także gładkie. Blaszki liściowe mają szerokość do 1,5 cm, są ostrolancetowate, matowe, jasnozielone o niewyraźnym bruzdkowaniu, szorstkie na brzegach. Na liściach wyraźnie widoczne są kanały powietrzne jako ciemnozielone punkty. Kwiatostanem mozgi trzcinowatej jest wiecha właściwa, w większości przypadków skupiona, szarozielona, często o różowym zabarwieniu, długości 10-20 cm. Kłoski mozgi są 1-2-kwiatowe, wydłużone - 3-5 cm długości, osadzone w skupieniach blisko osi kwiatostanowej. Są dwie pary plew - dolne długie, lancetowate, górne natomiast zmarniałe, pędzelkowato owłosione. Ziarniak jest oplewiony, długości 3-4 mm, szerokość 1,5 mm lekko spłaszczony, ostro zakończony. Mozga wyglądem przypomina trzcinę pospolitą.