W przypadku audytów ważnym elementem jest pozytywna wewnętrzna komunikacja w przedsiębiorstwie. Audytor swoje propozycje musi częściowo opierać na analizie danych dostarczonych przez przedsiębiorstwo. Te dane będą mu dostarczali ci sami ludzie, którzy odpowiadają za zarządzanie mediami energetycznymi. Brak zrozumienia z ich strony celów i zamierzeń kierownictwa może utrudnić działanie audytora.

Pracownikom należy uświadomić, że audyt nie służy "polowaniu na czarownice", lecz dobru przedsiębiorstwa. Pracownicy odpowiedzialni za energetykę muszą mieć także możliwość krytycznej oceny wyników audytora. Współpraca audytora mającego szerokie spojrzenie, "nieskażone" pracą w danym przedsiębiorstwie, z pracownikami przedsiębiorstwa znającymi je od podszewki, jest konieczna.

- Dzięki temu osiągamy stan, kiedy pracownik się angażuje w procesu auditingu i jest współtwórcą wyników audytu. Także audytor jest zadowolony, ponieważ dostarczono mu pełne spektrum danych i końcowa lista zagadnień współpracy będzie lepszej jakości i możliwa do wdrożenia - dodaje Mariusz Wojas.

Ostatni etap to wdrożenie zaleceń wynikających z przeprowadzonego audytu. Do tego etapu niezbędne jest zaangażowanie pracowników odpowiadających za energię w firmie.

Ze strony przedsiębiorstwa istnieje obawa przed przekazywaniem zewnętrznemu audytorowi wielu informacji dotyczących funkcjonowania firmy. Audytor może przecież zaproponować podobne rozwiązania konkurencji.

Przy wyborze audytora nie należy dążyć do bezwarunkowej minimalizacji ceny i np. korzystać z oferty nieznanej firmy bez historii i referencji. Jeżeli ktoś korzysta z usług profesjonalnego audytora, znanego na rynku i cieszącego się dobrą opinią, to trudno wtedy mówić o udostępnianiu unikatowej wiedzy o danym przedsiębiorstwie na rynku. Oczywiście standardowe klauzule umowne o poufności informacji są konieczne.

Drugim wyjściem jest limitowanie dostępu do wiedzy. Najbardziej newralgicznym punktem w większości przedsiębiorstw jest proces technologiczny. Można wtedy audytorowi powiedzieć, aby zajął się np. źródłem energii i ciepła oraz przesyłem mediów energetycznych, a nie odbiorem, którym zajmą się wewnętrzne służby przedsiębiorstwa. W takim przypadku audytor posiądzie tylko ogólną wiedzę o produkcji i gospodarce mediami w danym przedsiębiorstwie.