- Czego ten światowy kryzys już nas nauczył, czego jeszcze powinien?

- Przypomniał nam, że gospodarka jest w pewnym stopniu nieprzewidywalna, że ekonomia nie jest nauką ścisłą. A wobec tego potrzebne są scenariusze przewidujące, że sytuacja może się rozwinąć inaczej niż sądziliśmy. Trzeba więc mieć zawsze alternatywny plan, co robić, jeśli będzie gorzej. Drugą sprawą, dotycząca Polski, jest konieczność koordynowania polityki gospodarczej.

Sektor finansowy oczekuje, że rząd, NBP, RPP i KNF będą ściśle współpracować - głębiej niż do tej pory, szybciej reagując na zmiany. Jest potrzeba, żeby Komitet Stabilności Finansowej, platforma współpracy rządu, banku centralnego i nadzoru, realnie działał, bo to jest w interesie uczestników rynku finansowego. Dziś mamy do czynienia z trzema oddzielnymi politykami wobec instytucji finansowych.

- Jaka będzie rola umowy z MFW, o której podpisaniu triumfalnie obwieścił minister finansów? Spowoduje, że złoty będzie bardziej stabilny?

- Z perspektywy rynku widać, że jest bezpośrednia zależność pomiędzy przystąpieniem do tego funduszu a stabilnością złotego. Możliwość skorzystania w razie potrzeby z dodatkowego funduszu zawsze stabilizuje sytuację. Podobnie byłoby, gdyby za deklaracjami o przystąpieniu do europejskiego systemu walutowego poszły konkretne działania. Gdyby wszyscy decydenci zadeklarowali nie datę, ale mocną wolę wejścia do strefy euro, także wpłynęłoby to stabilizująco na złotego.

- Umowa z MFW także powinna pomóc w przygotowaniu do przyjęcia euro.

- Zdecydowanie. Stabilność kursu złotego była podawana jako konieczny warunek podjęcia pozytywnej decyzji przez niektóre ośrodki władzy w kraju, a ta umowa stabilność zwiększa, pokazuje, że są instrumenty mogące chronić naszą drogę do euro.

- Czy sektor bankowy zyska na wejściu Polski do strefy euro?

- Krótkoterminowy interes banków nakazywałby odwlekanie, gdyż zarabiamy na różnicach kursowych, ale w dłuższej perspektywie, dla całej gospodarki, lepiej jest wejść - spadną wtedy koszty transakcyjne, większe będą szanse wzrostu gospodarczego. Na razie nie jest najważniejsze podawanie terminu, ważne jest, żeby wszystkie ośrodki decyzyjne mówiły o potrzebie przyjęcia euro jednym głosem.