Województwo dolnośląskie jest jednym z najbardziej uprzemysłowionych regionów kraju. Na strukturę gospodarczą regionu wpływa w równym stopniu przeszłość i warunki naturalne (duże zasoby surowców mineralnych oraz tradycje gospodarcze), jak i dyskontowanie położenia geograficznego w nowych warunkach geopolitycznych. Bogactwo surowców mineralnych stanowi podstawę rozwoju przemysłu wydobywczego oraz energetyki, hutnictwa miedzi i metali nieżelaznych, budownictwa i drogownictwa. Silne zaplecze edukacyjne w postaci Politechniki Wrocławskiej powoduje z kolei obecność dużej liczby wykwalifikowanej kadry pracowniczej, mogącej zasilić działające w regionie firmy z sektora nowych technologii.

Jednak atuty gospodarki województwa wskazują jednocześnie na obszary stanowiące potencjalne zagrożenia. Silne oddziaływanie przedsiębiorstw z sektora produkcyjno-przemysłowego i wydobywczego powoduje bowiem, iż regionalna gospodarka w dużej mierze opiera się na podmiotach przeżywających trudności, wymagających restrukturyzacji, oczekujących na unowocześnienie procesów produkcyjnych i inwestycji w technologie ochrony środowiska. Dobrym przykładem na efektywne wykorzystanie spuścizny po gospodarce PRL-u jest z kolei sektor elektromaszynowy (Polar i Wrozamet).

We Wrocławiu, jak w soczewce, ogniskują się problemy i wyzwania stojące przed regionem. Miasto jest zróżnicowane urbanistycznie, a ze zwartą zabudową sąsiadują obszary rolnicze i zdegradowane rejony poprzemysłowe. Wrocław przyciąga inwestorów atrakcyjnymi cenami nieruchomości, niskimi kosztami funkcjonowania, dobrym zapleczem edukacyjnym i wykształconą kadrą pracowniczą. Inwestorzy podkreślają wysoką jakość kontaktu z władzami miasta i obsługi ze strony administracji. Nie można jednak zapominać o poprawie infrastruktury komunikacyjnej i teleinformatycznej, zwiększeniu dostępności połączeń z centrum i Warszawą oraz innymi krajami, a także usprawnieniu procedur administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą.