węgla mniej niż zakładano. Mimo trudnej sytuacji, spółka kontynuuje jednak ambitny program inwestycyjny. - Dysponujemy już niewielkim frontem rezerwowym - podkreśla Stanisław Gajos. - Rzeczą bezcenną jest przewidywalność. Po raz pierwszy ceny węgla dla energetyki pokrywają koszty wydobycia, wcześniej bowiem energetyka była subsydiowana przez górnictwo.

KHW ma plan antykryzysowy, który między innymi oznacza konieczność rezygnacji z tych nieco mniej istotnych usług i zakupów. (Więcej o strategiach sektora węglowego w okresie dekoniunktury w tekście "Manewry w kryzysie").

W opinii Janusza Steinhoffa, byłego wicepremiera i ministra gospodarki, sytuacja w górnictwie jest bardzo zła. - W 2008 roku górnictwo wygenerowało 741 mln zł zysku netto - podkreśla Steinhoff. - To wskazywałoby na to, że stan branży nie jest zły. Trzeba jednak pamiętać, że koszty wydobycia wzrosły, wydajność spadła o 4,6 proc. A wynagrodzenia wzrosły o 15,4 proc. Perspektywy są nie najlepsze, zważywszy, że spada produkcja i sprzedaż energii elektrycznej. Trzeba się w górnictwie skoncentrować na redukcji kosztów. Nie ukrywam, że z ogromnym zdziwieniem dostrzegam wzrost płac w górnictwie, bo przecież podwyżki otrzymali pracownicy Kompanii Węglowej. Związki zawodowe powinny zrozumieć, że to podpiłowywanie gałęzi, na której się siedzi.

Zdaniem Janusza Steinhoffa, należy przyspieszyć likwidację trwale nierentownych części kopalń i skoncentrować się na inwestycjach, które będą rentowne.

- Wydajność pracy spada, a przecież nie wszystko można zrzucić na złe warunki górniczo-geologiczne - podkreśla Steinhoff . - Przyszłość górnictwa będzie wynikała z koncepcji prywatyzacji i z założeń Pakietu klimatycznego.

Z kolei Jerzy Markowski, były wiceminister gospodarki, wskazuje, że epatowanie kryzysem jest teraz nieuzasadnione. - Obecnie, gdy za tonę węgla energetycznego w portach ARA trzeba płacić 70 dolarów, mówimy o kryzysie - podkreśla Markowski. - To z czym zatem mieliśmy do czynienia, gdy tona węgla kosztowała osiem dolarów?! Obecnie nie jest czas na działania restrukturyzacyjne, bo między innymi nie ma na nie przyzwolenia społecznego. Nie ma też co marzyć o tym, że znajdą się środki w budżecie na realizację inwestycji początkowych w górnictwie. Trzeba więc sięgać po mechanizmy poręczeń kredytowych.