Ropa i ropopochodne substancje, produkty spalania substancji organicznych (np. drewna, węgla, benzyny, oleju napędowego), praca pieców koksowniczych oraz procesy biochemiczne transformacji substancji organicznych stanowią główne źródła WWA, które przyczyniły się do wzrostu zanieczyszczenia nimi środowiska w ostatnich 150 latach. Niektóre z nich, np. benzo(a)antracen, chryzen, czy benzo(a)piren są silnie kancerogenne i mutagenne, a przez to niezwykle szkodliwe dla człowieka.

Gleba jest częścią środowiska, która najbardziej akumuluje hydrofobowe zanieczyszczenia organiczne takie jak WWA. Mogą być one pobierane z gleby przez rośliny oraz przemieszczane do wód powierzchniowych i podziemnych, a za ich pośrednictwem do organizmów zwierzęcych i ludzkich. Dlatego też, Amerykańska Agencja Ochrony Środowiska (US EPA) zaleca kontrolowanie zawartości tych węglowodorów w głównych elementach środowiska, np. w glebie i w roślinach.

Poza naftalenem, WWA są praktycznie nierozpuszczalne w wodzie i ulegają bardzo wolnej degradacji. Ponadto WWA w glebie charakteryzują się niewielką mobilnością i dużą trwałością.

Długotrwałe zanieczyszczenie gleb WWA powoduje, ich utrwalenie w strukturze gleb a w konsekwencji trudniejsze ich usunięcie. Pomimo tego pewna naturalna degradacja WWA ma miejsce, ale w przypadku węglowodorów aromatycznych o liczbie pierścieni większej niż 3, jest znacznie wolniejsza ze względu na ich niską rozpuszczalność w wodzie oraz silne wiązanie się z substancją organiczną gleb. Zasadniczo biodegradacja występuje w przypadku węglowodorów aromatycznych zawierających dwa i trzy pierścienie (np. naftalen, antracen), które posiadają najwyższą rozpuszczalność w wodzie.

W Głównym Instytucie Górnictwa opracowana została nowoczesna metoda oznaczania wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) w glebach z terenów rolniczych zlokalizowanych w pobliżu zakładów przemysłowych z wykorzystaniem techniki HPLC. Metodyka wykorzystuje metodę technikę szybkiej ekstrakcji z zastosowaniem ekstraktora ASE 200 oraz techniki wysokosprawnej chromatografii cieczowej.

Opracowana metodyka zastosowana została do przebadania 40 próbek gleb z wyznaczonych terenów okołoprzemysłowych. Zakres badań obejmował także oszacowanie podstawowych parametrów analitycznych takich jak: granica wykrywalności i oznaczalności, zakres stosowalności zależności kalibracyjnej, zmienność, dokładność, precyzja i poprawność. Określono parametry walidacyjne metody dla 15 WWA. Określono również procedurę poboru próbek gleb. Prawidłowe wyniki badań laboratoryjnych zostały potwierdzone przez pozytywne wyniki porównań międzylaboratoryjnych. Metoda ta jest niezwykle użyteczna przemysłowo i może być wykorzystywana do kompleksowych badań gleby na zawartość WWA. Może być również wykorzystywana do monitorowania gleb położonych w pobliżu zakładów koksowniczych.