Do zadań realizowanych przez Prezesa URE należy m.in. koncesjonowanie paliw ciekłych. Zadanie to realizowane jest od początku funkcjonowania urzędu. W 2004 r. w związku z dokonaną nowelizacją Ustawy - Prawo energetyczne(1) mogliśmy zaobserwować swoiste apogeum napływu do URE wniosków o udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi i udzielania tychże koncesji. Wydawałoby się zatem, że wszystkie kwestie dotyczące tego zagadnienia są już precyzyjnie rozpoznane i uregulowane. Nic bardziej mylnego. Biorąc pod uwagę, że działania Prezesa URE dotyczą w tej dziedzinie ponad 7 tysięcy podmiotów to tyleż samo mamy odrębnych stanów faktycznych i "jakieś 10 tysięcy" różnego rodzaju interpretacji dokonywanych przez przedsiębiorców. Niewątpliwie wynika to zarówno z ilości obowiązujących przepisów prawa, ich skomplikowania, jak i ich zmienności w czasie bez stosownych uregulowań intertemporalnych.

Powoduje to, że działania podejmowane w jednym stanie prawnym stają się niedopuszczalne po jego zmianie, co wywołuje niechęć do ich stosowania i respektowania zwłaszcza, gdy zostały poniesione określone nakłady finansowe. I tak, po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie(2) - pojawił się problem czy kontenerowe stacje paliw, w tym przenośne zbiorniki typu Fuelmaster i inne podobnej konstrukcji zbiorniki naziemne wyposażone we wbudowany dystrybutor paliw przeznaczone do wydawania olejów napędowych, mogą funkcjonować jako stacje paliw, jeśli powstały przed 1 stycznia 2006 r. i czy można na nie uzyskać koncesję w sytuacji zamiany właściciela lub nawet ich "postawienia" po 1 stycznia 2006 r. Koniecznym zatem wydaje się udzielenie odpowiedzi w tej materii, popartej już obecnie orzecznictwem Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.