- Międzynarodowa Agencja Energetyczna prognozuje, że do roku 2030 światowa emisja CO₂ może wzrosnąć o 45 proc. Czy więc polityka UE nakierowana na redukcję emisji CO₂ ma sens?

- Takie wysiłki zawsze są warte podejmowania. Podczas konferencji klimatycznej w Poznaniu w grudniu 2008 r. pracowaliśmy nad tym, aby w tym roku w Kopenhadze przyjąć globalne porozumienie pozwalające ograniczyć w skali świata emisję gazów cieplarnianych. Mamy na to dużą szansę, musimy jednak bardzo ciężko pracować.

Ważnym elementem prac nad przyjęciem globalnego porozumienia będą rozmowy z rządem Stanów Zjednoczonych. Jednym z celów polityki energetycznej UE jest stworzenie większej liczby miejsc pracy, ponieważ dotychczas UE była stroną kupującą surowce energetyczne. Teraz musimy wykorzystać potencjał, jaki jest w UE do wykorzystania - m.in. energii wiatrowej i słonecznej, co pozwoli na zmniejszenie zależności od importu surowców energetycznych.

- Co zrobić, aby kraje UE nie odczuwały skutków sporu gazowego pomiędzy Rosją a Ukrainą?

- Nasze stosunki z Rosją są niezwykle ważne ze względu na olbrzymią współpracę w kwestii gazu. Podobnie jest na linii Rosja-Ukraina. Rosja ma wiele możliwości tranzytu gazu do UE, ale Ukraina pozostanie jedną z najlepszych. Oba państwa muszą więc porozumieć się w tej sprawie, aby zagwarantować stabilny tranzyt gazu.

Stale przyglądamy się temu, co dzieje się pomiędzy Rosją i Ukrainą.

Andris Piebalgs

Od listopada 2004 r. jest komisarzem Unii Europejskiej ds. energii. W roku 1980 uzyskał tytuł magistra fizyki na Uniwersytecie Łotewskim. Przez osiem lat po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel w szkole średniej, a następnie jako jej dyrektor. Karierę w szkolnictwie kontynuował jako dyrektor departamentu w łotewskim Ministerstwie Edukacji oraz jako minister edukacji w latach 1990-93.

W latach 1993-94 był przewodniczącym komisji budżetu i finansów w parlamencie łotewskim. W latach 1994-95 Piebalgs był ministrem finansów, następnie (1995-97) ambasadorem Łotwy w Estonii. W latach 1998-2003 był stałym przedstawicielem Łotwy przy Unii Europejskiej. Urodzony w roku 1957, żonaty, ma troje dzieci.