Zwolnienie Tymoszenko poparło 237, a rozwiązanie jej rządu 238 deputowanych w 450-osobowym parlamencie.

Głosowanie przeprowadzono kilka minut po głosowaniu, w wyniku którego nowym premierem został członek Partii Regionów Ukrainy, Mykoła Azarow.

Azarow został wysunięty jako kandydat na premiera przez prezydenta Wiktora Janukowycza, na wniosek nowej koalicji prezydenckiej Partii Regionów Ukrainy, Komunistycznej Partii Ukrainy i Bloku przewodniczącego parlamentu Wołodymyra Łytwyna.

W środę Wiktor Janukowycz zmienił przepisy o tworzeniu koalicji, a w czwartek to wykorzystał. Powstał sojusz o nazwie "Stabilność i Reformy".

Jak poinformował przewodniczący parlamentu Wołodymyr Łytwyn, nową większość utworzyły: Partia Regionów Ukrainy prezydenta Wiktora Janukowycza, Komunistyczna Partia Ukrainy i Blok Wołodymyra Łytwyna.

Ugrupowania nowej koalicji dysponują ogółem 219 mandatami. Według Łytwyna, podpisy pod umową koalicyjną złożyło tymczasem 235 deputowanych w 450-osobowym parlamencie.

Choć Łytwyn nie podał, z jakich klubów pochodzi dodatkowych 16 posłów, obserwatorzy twierdzili wcześniej, że do koalicji przystąpi po kilku przedstawicieli części bloku Nasza Ukraina-Ludowa Samoobrona (NU-LS) oraz Bloku zdymisjonowanej w ubiegłym tygodniu premier Julii Tymoszenko (BJuT). Dwa ostatnie ugrupowania oznajmiły, że przechodzą do opozycji.

Powołanie koalicji "Stabilność i Reformy" stało się możliwe po zainicjowanej przez Partię Regionów zmianie ustawy o porządku tworzenia większości parlamentarnej.

Wcześniej koalicja mogła być powoływana wyłącznie przez kluby parlamentarne. We wtorek Rada Najwyższa przegłosowała nowelizację ustawy, zgodnie z którą koalicja może być tworzona przez kluby i przez deputowanych. W środę zmiany te zostały zatwierdzone podpisem prezydenta Janukowycza.

Poprzednia koalicja, do której wchodził BJuT, NU-LS i Blok Łytwyna została rozwiązana 2 marca. Dzień później, 3 marca, parlament wyraził wotum nieufności dla rządu premier Tymoszenko.