Mimo że w dekadzie lat 90. różnica między przeciętnym trwaniem życia kobiet i mężczyzn malała (w 1991 r. - 9,2 lat; w 2001 - 8,2 lat), od początku bieżącej dekady następuje ponowny wzrost tej rozpiętości (do 8,7 lat w ub.r).

Zjawisko nadumieralności mężczyzn obserwowane jest we wszystkich grupach wieku. W 2008 r. wieku 18 lat nie dożyło 1,1 proc. mężczyzn, a wśród kobiet - 0,8 proc. Różnica ta zwiększa się wraz z wiekiem. Wieku pełnej aktywności zawodowej, tj. 45 lat, nie dożyło 6,5 proc. mężczyzn i 2,4 proc. kobiet, natomiast wieku 75 lat - aż 52,3 proc. mężczyzn i 26,2 proc. kobiet.

Wysoką nadumieralność mężczyzn potwierdzają również parametry trwania życia wyznaczone odrębnie dla obu płci. W 2008 r. przeciętne dalsze trwanie życia 15-latków wynosiło dla chłopca 56,9 lat, natomiast dla dziewczynki 65,5. W porównaniu z 1990 r. jest to o 3,8 roku więcej w przypadku chłopców i o 3,7 roku więcej w przypadku dziewcząt. Z kolei średnie dalsze trwanie życia 45-latków wynosiło 29,1 lat dla mężczyzn i 36,3 lat dla kobiet, co w stosunku do 1990 r. oznacza wydłużenie przeciętnego trwania życia mężczyzn o 3 lata, ale kobiet o 3,3 roku.

Nadal utrzymuje się duże regionalne zróżnicowanie przeciętnego trwania życia. W ub.r. najmniejszy średni ten wskaźnik cechował mężczyzn z woj. łódzkiego (69,1 lat), czyli o 4 lata mniej niż w woj. podkarpackim, które od lat jest wiodącym pod względem długości trwania życia. Zróżnicowanie średniego trwania życia kobiet w przekroju wojewódzkim jest mniejsze - maksymalna różnica wynosi 2,5 roku. Najkrócej żyją mieszkanki woj. łódzkiego oraz śląskiego - 78,9 lat, natomiast najdłużej mieszkanki województwa podkarpackiego i podlaskiego - powyżej 81 lat. Wieku co najmniej 80 lat dożywają także kobiety mieszkające w województwach: małopolskim, świętokrzyskim, mazowieckim, lubelskim i opolskim.

Mężczyźni żyjący w miastach kończyli w 2008 r. średnio 71,6 lat, tj. prawie o rok więcej niż mężczyźni na wsi, natomiast wśród kobiet było odwrotnie - mieszkanki wsi żyły 80,2 lat, czyli o 0,4 roku dłużej niż kobiety w miastach. Relacje takie zaobserwowano dopiero w latach dziewięćdziesiątych. Wcześniej, przez ponad 20 lat, zarówno mężczyźni jak i kobiety mieszkający na wsi żyli dłużej niż ludność miast.

Charakterystycznym dla lat 90. było również zmniejszanie się rozpiętości między przeciętną długością trwania życia mężczyzn i kobiet. Począwszy od 2002 r. różnica ta zaczęła się jednak pogłębiać. Obecnie w miastach kobiety żyją o 8,2 roku dłużej niż mężczyźni, natomiast na wsi o 9,5 roku.
Na takie kształtowanie się wskaźnika przeciętnego trwania życia składają się, według GUS: rozwój nowych technologii medycznych i nowoczesnych metod diagnostycznych oraz poprawa kondycji zdrowotnej Polaków realizowana przez prozdrowotny styl życia. GUS nie wymienia takich czynników, jak warunki pracy i stan środowiska naturalnego.