We wtorek Biały Dom i Departament Stanu oświadczyły, że jeśli reżim w Damaszku nie zaprzestanie masakrowania cywilnej ludności, administracja Baracka Obamy "może rozważyć dodatkowe środki". Odczytano to jako sygnał ewentualnej gotowości do dozbrojenia powstańców.

Jak wynika jednak z poprzednich wypowiedzi przedstawicieli administracji i analiz dokonywanych przez ekspertów w USA, Waszyngton bardzo obawia się bezpośredniej ingerencji w konflikt w Syrii.

"W miarę wzrastania liczby ofiar wśród ludności cywilnej szanse na międzynarodową interwencję rosną. Reżim nie jest w stanie stłumić tego powstania. Uzbrojenie powstańców jest realne. Ale byłby to dopiero pierwszy krok - następnym powinno być wprowadzenie stref ochrony ludności cywilnej" - powiedział PAP Marius Deeb, ekspert ds. bliskowschodnich ze Szkoły Zaawansowanych Studiów Międzynarodowych (SAIS) Uniwersytetu Johna Hopkinsa w Waszyngtonie.

Jego zdaniem, należy pomóc powstańcom podobnie jak w Libii, gdzie lotnictwo NATO bombardowało pozycje sił reżimowych. "Problemem będzie tylko unieszkodliwienie syryjskiej obrony przeciwlotniczej, ale można to osiągnąć przez atak komputerowy na systemy jej dowodzenia" - dodał.

Deeb uważa, że interwencja tego rodzaju zyska poparcie sojuszników z NATO, zwłaszcza Francji, a broń można by dostarczać powstańcom z Jordanii i Turcji.

"Stany Zjednoczone nie będą interweniować bezpośrednio, ale mogą udzielić wsparcia ze swoich okrętów wojennych. Katar i inne kraje arabskie wesprą interwencję finansowo" - powiedział.

W piątek odbędzie się w Tunezji spotkanie państw-przyjaciół Syrii, czyli konferencja, której celem ma być znalezienie najlepszych sposobów pomocy powstańcom.

W programie spotkania, w którym ze strony USA weźmie udział sekretarz stanu Hillary Clinton, będzie pomoc humanitarna dla ludności syryjskiej, dodatkowe sankcje wobec reżimu el-Asada i inne środki wsparcia opozycji.

Udziału w konferencji odmówiła Rosja, która wraz z Chinami zawetowała niedawno rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ potępiającą reżim w Damaszku i wzywającą go do wycofania wojsk z terenów objętym powstaniem.

W USA niektórzy komentatorzy przywołują nie tylko przykład Libii, gdzie interwencja NATO pomogła w obaleniu reżimu Kadafiego, lecz także wojny o Kosowo w latach 90. Zbrojna interwencja NATO zmusiła tam Serbów do zaprzestania brutalnej pacyfikacji Albańczyków i doprowadziła do przekształcenia prowincji w niepodległe państwo.