Komisarz ds. energii, Günther Oettinger wyjaśniał, że biomasa jest jednym z najważniejszych sposobów osiągnięcia unijnych celów w zakresie energetyki odnawialnej.

Sprawozdaniu towarzyszy kalkulacja kosztów wykorzystania biomasy przez firmy UE, zgodnie z którą co najmniej 90% biomasy zużywanej w Unii pochodzić będzie z lasów i produkcji innych branż. Z tego na obecnym etapie nie ma konieczności większego uszczegóławiania przepisów.

W przypadku braku zharmonizowanych przepisów na szczeblu unijnym państwa członkowskie mogą wprowadzić własne ustawodawstwo dotyczące biomasy stałej oraz gazowej, wykorzystywanej do produkcji energii elektrycznej, ogrzewania oraz chłodzenia.

Komisja zachęca jednak do kierowania się przedstawionymi w raporcie kryteriami. Dzięki temu Unia Europejska uniknie wprowadzania zróżnicowanych i potencjalnie sprzecznych krajowych kryteriów, które mogłyby blokować handel oraz ograniczać wzrost sektora bioenergii.
Zalecenie Komisji Europejskiej dotyczą m.in. ogólnego zakazu użycia biomasy pochodzącej z byłych obszarów leśnych, obszarów zawierających pokłady węgla oraz obszarów o dużej bioróżnorodności. Wspólnej metodologii obliczania emisji gazów cieplarnianych, dzięki której można by zapewnić co najmniej 35-procentowy udział biomasy w ogólnej emisji gazów cieplarnianych (wzrost o 50% w 2017 r. i 60% w 2018 r. dla nowych instalacji). Zróżnicowania krajowych systemów wsparcia na rzecz instalacji charakteryzujących się wysoką efektywnością przetwarzania energii. Monitorowania źródeł biomasy.

Zgodnie z unijną dyrektywą w sprawie energii odnawialnej, państwa członkowskie muszą przedstawić do czerwca 2010 roku krajowe plany działań na rzecz odnawialnych źródeł energii. Będą to podstawowe wytyczne określające unijne ambicje wykorzystania potencjału biomasy w produkcji energii elektrycznej, w ogrzewaniu i transporcie. Po złożeniu tych planów oraz analizy nowych systemów krajowych, w 2011 roku, Komisja rozważy czy konieczne będą dodatkowe wspólne kryteria zrównoważonego rozwoju na szczeblu UE.