- Dyrektywa unijna w sposób wyraźny wskazuje, że nie da się osiągnąć poziomu minimum 15 proc. udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym bilansie zużycia energii, jeżeli od samego początku, czyli już na etapie tworzenia dokumentów, nie będą w cały proces włączone samorządy terytorialne - wyjaśniał Grzegorz Wiśniewski, prezes Instytutu Energetyki Odnawialnej podczas debaty "Energetyka w aspekcie regionalnym" zorganizowanej przez firmę Procesy Inwestycyjne, Instytut im. E. Kwiatkowskiego i Stowarzyszenie na Rzecz Efektywności ETA.

W "Polityce Energetycznej Polski do 2030" zwraca się uwagę na konieczność dywersyfikacji struktury wytwarzania energii elektrycznej oraz na zwiększenie zaangażowania gminnych władz w realizację priorytetów państwa związanych z polityką energetyczną. Istotnymi celami są modernizacja i rozbudowa sieci dystrybucyjnych, pozwalająca na poprawę bezpieczeństwa zasilania oraz rozwój energetyki rozproszonej wykorzystującej lokalne źródła energii.

Rozwój energetyki rozproszonej jest korzystny nie tylko pod kątem zabezpieczenia bezpieczeństwa energetycznego i ciągłości dostaw, ale również ze względu na konieczność realizacji założeń unijnych dyrektyw kładących nacisk na efektywność energetyczną i odnawialne źródła energii.

Jednak, aby działać w tym zakresie skutecznie konieczne jest zaangażowanie władz lokalnych i samorządów, skorelowanie strategii rządu z planami inwestycyjnymi gmin, dostosowanie niezbędnej legislacji, usprawnienie systemów monitoringu, kwestie dot. finansowania. W kontekście rozwoju energetyki regionalnej niezbędne są również restrukturyzacja infrastruktury, rozbudowa sieci przesyłowych i dostosowanie ich do aktualnych potrzeb odbiorców na obszarach wiejskich, a także lokalny monitoring zapotrzebowania na moc.

- W każdym województwie zapotrzebowanie na energię jest zupełnie inne. Mają różne potrzeby, a także różne możliwości i potencjał w zakresie produkcji energii ze źródeł odnawialnych. Obecnie jest koordynacja pomiędzy regionem, powiatem, a gminą, natomiast nie ma pomiędzy regionami a centrum kraju. Najlepszy do stworzenia takiej koordynacji w sektorze energetyki byłby wspólny instrument finansowy - tłumaczył dalej prezes IEO.

Przemodelowanie podejścia do energetyki z centralnego na lokalne jest również niezbędne by polskie elektrownie mogły po 2012 roku nadal otrzymywać darmowe uprawnienia do emisji CO2. W tym celu należałoby w elektroenergetykę inwestować około 4 mld euro rocznie w latach 2013-2020.

- Nie da rady w Polsce inwestować w energetykę systemową 4 mld euro rok w rok. To jest nie do wykonania. Dlatego niezbędne jest uruchomienie energetyki rozproszonej- ocenił prof. Krzysztof Żmijewski, Sekretarz Generalny Społecznej Rady Narodowego Programu Redukcji Emisji.