Suszenie mokrego osadu z wykorzystaniem energii słonecznej pozwoli znacznie zmniejszyć zużycie energii elektrycznej. Dla odparowania 1 tony wody z osadu suszarnia będzie potrzebować tylko 24 kWh, a przy wspomaganiu pompami ciepła 70 kWh, w przypadku gdy konwencjonalne suszarnie zużywają około 800 kWh. Dodatkowo budowa tego typu suszarni słonecznej jest o wiele tańsza od zwykłych suszarni z zastosowaniem energii elektrycznej.

Technologia słonecznej suszarni zakłada, że suszenie osadów w okresie wiosennym, letnim i wczesnojesiennym będzie odbywało się poprzez wykorzystanie energii słonecznej. Suszarnia dodatkowo wyposażona jest w ogrzewanie podłogowe, a źródłem energii jest pompa ciepła wykorzystująca ciepło ścieków oczyszczonych. Zastosowane ogrzewanie podłogowe pozwala wydłużyć okres skutecznego działania suszarni w porach roku o mniejszym nasłonecznieniu.

Wysuszone osady mają wartość energetyczną zbliżoną do węgla brunatnego i mogą być stosowane jako paliwo w ciepłowniach oraz wykorzystywane w rolnictwie, ponieważ nie zawierają nadmiernych ilości metali ciężkich. Słoneczna suszarnia pozwoli na zmniejszenie masy osadów o ponad połowę z 2300 ton do 963 ton. Obecnie suszy się w niej pierwsza partia osadów.

Dzięki znacznej redukcji masy osadów zmniejszą się także koszty związane m.in. z ich załadunkiem, rozładunkiem, transportem oraz magazynowaniem. Obniży się emisja dwutlenku węgla do atmosfery oraz ryzyko przedostania się osadu do rzeki Warty w razie powodzi. Jest to jedna z pierwszych tego typu instalacji w Polsce.

Całkowity koszt realizacji projektu wyniósł 3 mln 767 tys. zł, z czego prawie 2,3 mln zł dofinansował EkoFundusz, 968 tys. zł pochodziło z nisko oprocentowanych kredytów z Banku Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska, pozostałe 616 tys. zł ZWiK przeznaczył z własnego budżetu.