Zwolennicy biogazowni rolniczych często dowodzą ich wyższości, porównując je do elektrowni wiatrowych. Ale farmy wiatrowe są najbardziej niestabilnymi z odnawialnych źródeł energii (jeśli chodzi o ciągłość i przewidywalność produkcji) i porównywanie ich do źródeł wytwórczych o tak stabilnym charakterze produkcji i wskaźniku wykorzystania mocy jak biogazownie jest już w założeniu nieadekwatne. Natomiast porównanie ze źródłami opalanymi biomasą czy elektrowniami wodnymi nie jest już tak korzystne dla biogazowni rolniczych.

Reasumując, biogazownie są bardzo korzystnym rozwiązaniem dla wielu podmiotów z branży rolno-spożywczej i niewątpliwie nadal będą się wśród nich cieszyć rosnącym zainteresowaniem. Mogą one być również interesującym sposobem lokowania nadwyżek finansowych dla spółek niemających wiele wspólnego ani z rolnictwem, ani z energetyką pod warunkiem zapewnienia przez państwo odpowiedniego poziomu wsparcia. Natomiast elektroenergetyka borykająca się z bardzo już napiętymi budżetami inwestycyjnymi powinna do inwestycji biogazowych podejść "na zimno". Każdy potencjalny projekt powinien być rozpatrywany indywidualnie, a decyzja o zaangażowaniu się w niego podjęta tylko w przypadku jednoznacznie korzystnych wyników analiz finansowych, oceniających jego rentowność i porównujących z innymi technologiami wytwórczymi.