Istotne jest także to, że pozycja konsumenta-wierzyciela w relacji z konsumentem-dłużnikiem zostaje także bardzo wzmocniona. Takie dane o cudzej skłonności do nieregulowania zaciągniętych zobowiązań mają istotne znaczenie dla instytucji oferujących usługi masowe, w tym finansowych, ale także dla innych konsumentów np. wobec rozwoju takich platform pożyczkowych jak social lending.

Zyskają także kobiety, które nie dostają alimentów od ojców swoich dzieci, a które mają zbyt wysokie dochody, aby ubiegać się o zasiłek alimentacyjny w gminie. W imieniu tych matek, które z takich świadczeń korzystały, zalegających z alimentami ojców dopisywały gminy. Te zamożniejsze z takiej możliwości korzystać nie mogły. O tym jaka jest skala problemu mówią liczby - alimenciarze, którzy już trafili do rejestru są winni swoim dzieciom 1,83 mld zł. Dzięki KRD odzyskano już ponad 250 mln zł.

Gminni dłużnicy przestaną być bezkarni Olbrzymie znaczenie ma także umożliwienie upubliczniania danych swoich dłużników przez gminy. Dotychczas np. jeśli ktoś zajmował lokal komunalny, którym administrował zakład budżetowy gminy, i nie płacił za niego czynszu nie mógł trafić do rejestru, podczas gdy zadłużony lokator spółdzielni mieszkaniowej tak. Teraz gmina, jako wierzyciel, będzie miała takie same prawa do upubliczniania danych swoich dłużników, jak każdy inny wierzyciel. A rzecz dotyczy niebagatelnej kwoty ponad 3 mld zł.

W znowelizowanej ustawie zniknie też inny paradoks, że dane dłużników do BIG-u mógł przekazywać tylko pierwotny wierzyciel. Gdy ten dług sprzedał (co jest normalną procedurą na rynku), musiał jednocześnie usunąć dane takiego dłużnika z rejestru, a nabywca wierzytelności nie miał prawa go tam umieścić. Biorąc pod uwagę rozwój funduszy sekurytyzacyjnych, które zaczynają na masową skalę skupować wierzytelności, taki przepis sprawiał, że kilkusettysięczna rzesza dłużników pozostawała anonimowa narażając na straty kolejnych przedsiębiorców.