Jak ocenia Pan kondycję sektora metali nieżelaznych?

- Utrzymująca się koniunktura w branży metali nieżelaznych przekłada się na wyniki sektora. Według wstępnych danych przesłanych przez firmy należące do IGMN sprzedaż w ubiegłym roku była większa o 45 proc. w porównaniu do 2005 roku i wyniosła 19,5 mld zł, natomiast zysk był większy o 60 proc. i przekroczył 4 mld zł. Produkcja została utrzymana na stałym poziomie. Nie było też zmian w zatrudnieniu. Obecnie w sektorze pracuje 28 300 osób., tj o jeden procent więcej niż w 2005 roku.

Przemysł metali nieżelaznych należy do jednego z mocniejszych, dobrze rozwiniętych sektorów gospodarki, dochodowych w warunkach przeciętnie normalnej koniunktury gospodarczej na świecie. Strukturę wytwórczą sektora metali nieżelaznych cechuje kompleksowość układu od górnictwa, poprzez przeróbkę rud, hutnictwo, kończąc na przetwórstwie.

Większość przedsiębiorstw stanowią - organizacyjnie i własnościowo - spółki prawa handlowego, o kapitale mieszanym. Trzy duże grupy kapitałowe, notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych, którymi są KGHM Polska Miedź SA, Grupa Impexmetal SA oraz Grupa Kęty SA zajmują w przemyśle pozycję dominującą. Należy do nich 90 proc. wartości sprzedaży, 94 proc. wartości eksportu oraz 97 proc. masy zysku.

Przychody sektora metali nieżelaznych stanowią około 4 proc. przychodów całego polskiego przemysłu. W globalnym eksporcie przemysłu wynosi to odpowiednio 7 proc., a w eksporcie do krajów Unii Europejskiej 10 proc.

Jak w sektorze metali nieżelaznych wykorzystywane są odpady?

- Procesy technologiczne przemysłu metali nieżelaznych, w poszczególnych fazach przetwarzania rud, koncentratów i półfabrykatów tych metali, cechuje duża ilość powstających odpadów - w większości przemysłowo użytecznych. Jako surowce wtórne są ponownie zawracane do procesów technologicznych.

Globalną wielkość odpadów wewnętrznych przemysłu metali powiększają złomy pozyskiwane z obiegu gospodarczego metali w kraju i świecie. Powstają one jako odpady w procesach przeróbki wyrobów z metali w innych sektorach przemysłu oraz tzw. złom poamortyzacyjny, pozyskiwany przy rozbiórce urządzeń gospodarstwa domowego, maszyn i urządzeń przemysłowych, środków transportu itp.