Materiał wydrukowany z portalu www.wnp.pl. © Polskie Towarzystwo Wspierania Przedsiębiorczości 1997-2020

Sektor przemysłowy w Indiach

Autor: WNP
Dodano: 27-04-2018 11:39

Poznaj sektor przemysłowy Indii.

Przemysł indyjski ma ogromny potencjał rozwojowy. Produkcja stanowi jedynie 16 procent produktu krajowego brutto (PKB), czyli mniej niż produkcja rolna (17 procent PKB). Rząd premiera Modiego chce uczynić rozwój przemysłu kołem zamachowym indyjskiej gospodarki. W tym celu w ramach kampanii „Make in India” rząd dąży do ograniczenia prostego przywozu maszyn na rzecz przyciągania inwestycji, które rozwijałyby lokalny sektor maszynowy.

Przemysł maszynowy


Indie dysponują silną i zróżnicowaną bazą dla produkcji maszyn, przede wszystkim w wyniku polityki zastępowania importu prowadzonej przez większą część okresu po odzyskaniu niepodległości w XX w. Pomimo znacznego postępu w produkcji maszyn w Indiach, kraj ten pozostaje wciąż głównym importerem tych produktów. Plany rządu zakładają rozwój krajowej bazy przemysłowej, aby z jednej strony zapewnić sobie samowystarczalność, zwiększyć udział przemysłu w PKB i zatrudnienia w sektorze, z drugiej ograniczyć deficyt handlowy tworzony przez import maszyn.

Według badania Gardner Business Media z 2017 roku Indie zajmują 12. miejsce w produkcji i 8. na świecie pod względem zużycia obrabiarek. Plany rządu zakładają, że docelowo Indie mają stać się kluczowym graczem na światowym rynku obrabiarek, z założeniem rosnącej produkcji własnej. Według danych Indyjskiego Stowarzyszenia Producentów Obrabiarek w latach 2016-17 produkcja obrabiarek w Indiach wzrosła do poziomu 580 mld INR, co jest wzrostem w wysokości 23 procent w porównaniu z latami 2015-2016. Import wyniósł 617 mld INR (wzrost o 4 procent). Produkcja obrabiarek do cięcia metalu wzrosła o 24 procent do 540 mld INR (import 422 mld INR), a obrabiarek do obróbki plastycznej metali o 11 procent do 593 mld INR (import 195 mld INR).

Indyjski przemysł obrabiarkowy posiada około 1000 jednostek produkcyjnych obrabiarek, akcesoriów/osprzętu, podsystemów i części. Około 25 z nich w sektorze wielkoskalowym generuje około 70 procent obrotów, a reszta przypada na sektor małych i średnich przedsiębiorstw. Około 75 procent indyjskich producentów obrabiarek posiada certyfikat ISO. Wielu producentów obrabiarek uzyskało również certyfikat CE, zgodny z wymaganiami rynków europejskich. Producenci maszyn zazwyczaj obsługują segment cenowy od niższych do średnich i konkurują z towarami importowanymi lub używanymi z Azji.

Maszyny produkowane lokalnie sprzedają się lepiej niż maszyny importowane ze względu na ich bliskość do klientów. W wielu segmentach rynku brakuje jednak ofert krajowych, zwłaszcza w zakresie maszyn wysokiej jakości poszukiwanych przez firmy zorientowane na eksport.

Najsilniejszym segmentem sektora produkcji maszyn są maszyny włókiennicze produkowane przez Lakshmi Machinery Works, globalnego producenta przędzarek. Największym producentem maszyn budowlanych jest z kolei brytyjskie JCB z kilkoma zakładami i rozległą siecią dystrybutorów.

W 2016 r. 27 procent importu maszyn do Indii pochodziło z Chin. Na drugim miejscu znalazły się Niemcy (14 procent). Kolejne miejsca zajęły Stany Zjednoczone (11,7 procent), Japonia (11,1 procent), Włochy (6 procent) i Korea (5,3 procent).

Import głównych kategorii maszyn do Indii (w mln USD)

kod SITC Grupa towarowa 2016 w tym z Polski
723, 728.3 Maszyny i urządzenia dla budownictwa lądowego i wodnego, maszyny do sortowania, przesiewania, oddzielania, mycia, kruszenia, mielenia, mieszania lub ugniatania ziemi, kamieni, rud lub innych substancji mineralnych, w postaci stałej. 1 742 1,85
724 Maszyny włókiennicze oraz do produkcji skóry 2 373 0,250
725, 726 Maszyny do drukowania i introligatorstwa 605 1,86
727, 745.27 Pozostałe maszyny pakujące/zwijające, maszyny dla przemysłu spożywczego 583 1,43
728.12, 728.44 Obrabiarki do drewna, korka, kości, ebonitu, twardych tworzyw sztucznych/podobnych twardych materiałów 90 0,824
728.42 Maszyny do obróbki gumy/plastików do produkcji wyrobów z tych materiałów 748 0,030
742, 743.1 Pompy do cieczy wyposażone w urządzenie pomiarowe, pompy powietrzne lub próżniowe, sprężarki powietrza lub innych gazów, okapy wentylacyjne lub recyrkulacyjne 1 603 1,14
744 Obrabiarki pracujące przy usuwaniu metalu lub innych materiałów 1 336 3,12
731, 733, 735 Obrabiarki do metalu, węglików spiekanych lub cermetali, bez usuwania materiału, części, gdzie indziej niesklasyfikowane i akcesoria nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do maszyn należących do grup, mechaniczne urządzenia obsługi i ich części 1 668 5,391
źródło: Comtrade, dane za 2016 r.

Infrastruktura i budownictwo

Sektor infrastruktury jest główną siłą napędową indyjskiej gospodarki. Dynamika sektora jest utrzymywana publicznymi inwestycjami, które mają poprawić zarówno komfort życia w miastach, jak i zwiększyć liczbę połączeń drogowych i kolejowych w skali całego państwa. Ministerstwo Transportu Drogowego i Autostrad (MORTH) poinformowało, że w roku obrotowym 2016/17 wybudowano ok. 8200 km dróg ekspresowych. W kolejnym roku prędkość budowy ma przyśpieszyć i wynieść do 15000 km. Obok samego ministerstwa największym graczem na rynku zamówień jest National Highway Authority of India (NHAI) oraz Public Works Department (Departament Robót Publicznych).

Według firmy badawczej BMI Research, indyjski przemysł budowlany będzie nadal rozwijał się w szybkim tempie w ciągu następnej dekady. Wzrost gospodarczy będzie wspierany przez stabilne wsparcie rządowe dla rozwoju infrastruktury, jak również przez zwiększone zaangażowanie sektora prywatnego. BMI Research przewiduje w 2018 r. wzrost produkcji w przemyśle budowlanym o 6,1 procent, wobec 5 procent wzrostu odnotowanego w 2017 r., na co wpływ miała decyzja o demonetyzacji rządu. W latach 2018-2027 realny wzrost wyniesie średnio 6,2 procent.

Plany rządowe zakładają inwestycje w infrastrukturę o wartości 50 bln INR (około 780 mld USD) do 2022 r. w celu zapewnienia zrównoważonego rozwoju. Na sektor energetyczny przypada odpowiednio 230 mld USD, na budowę autostrad 155 mld USD, na transport kolejowy 124 mld USD, na infrastrukturę miejską 85 mld USD i na porty morskie i lotnicze 16 mld USD. Wyzwaniem pozostaje jednak proces planowania inwestycji. Kupno gruntów jest trudne i kosztowne, a prawo gruntowe i budowlane często zwiększają koszty i opóźniają realizację projektów.

Rząd indyjski jest także ważnym graczem na rynku budowlanym. W 2015 r. uruchomiono program "Smart City Mission" i "Atal Mission for Rejuvenation and Urban Transformation" (AMRUT), w ramach których planowany jest rozwój infrastruktury transportowej 100 wybranych miast przy inwestycji w wysokości 480 mld INR oraz przekształceń w obszarze infrastruktury mieszkalnej w wysokości 500 mld INR.

Aby sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu na mieszkania ze strony grup o niższych i średnich dochodach, plany rządu zakładają także realizację projektów mieszkaniowych po przystępnych cenach w całym kraju w ramach programu mieszkalnictwa socjalnego. W związku z tym, w ramach programu PMAY, planuje wybudować 20 milionów tanich domów w przystępnych cenach na obszarach miejskich i podmiejskich w celu zapewnienia mieszkań wszystkim mieszkańcom do 2022 roku.

W ramach inicjatywy „Smart cities” każde z 108 wybranych miast tworzy spółki celowe, które ogłaszają przetargi i przyznają kontrakty. W większości nadal trwają przygotowania do uruchamiania przetargów, oferujące możliwości biznesowe przede wszystkim planistom i konsultantom.

Szybka urbanizacja i rosnąca liczba ludności czynnej zawodowo zwiększyły popyt na szybki i dogodny system transportowy w kraju. Rząd planuje budowę 27 czteropasmowych autostrad w całym kraju. Ogromne zapotrzebowanie generuje także sektor ochrony środowiska. W wielu częściach kraju są problemy z zaopatrzeniem w wodę pitną. Oczyszczalnie ścieków są w stanie obsłużyć zaledwie 30 procent ścieków. Odpady toksyczne zanieczyszczają wody gruntowe i wody otwarte.

Indie są drugim co do wielkości producentem cementu po Chinach. W roku obrotowym 2015/16 przemysł cementowy zanotował wzrost produkcji o 4,6 procent do ok. 280 mln ton. W ciągu ostatnich dziesięciu lat producenci znacznie zwiększyli swoje moce produkcyjne, osiągając poziom ponad 400 mln ton rocznie. W dłuższej perspektywie Indie potrzebują większych i nowocześniejszych cementowni z powodu ogromnego popytu w sektorze budowlanym, jak twierdzi Stowarzyszenie Producentów Cementów.

Indie wyprodukowały około 101 mln ton wyrobów stalowych w latach 2016-2017 (wzrost o 11,3 procent w porównaniu z rokiem poprzednim). W produkcji stali surowej Indie zajmują już trzecie miejsce za Chinami i Japonią. Ministerstwo Stali chce zwiększyć moce produkcyjne przemysłu węgla i stali. Jednakże wiele przedsiębiorstw sektora stalowego jest poważnie zadłużonych.

Bieżące projekty infrastrukturalne w Indiach (wartość w mld USD, wybrane projekty powyżej 7 mln USD)

Ogółem w budowie liczba wartość
według sektorów:    
konwencjonalna sieć energetyczna 5263 465
podłączenia do sieci energii odnawialnej 118 98
przesył energii 779 39
drogi i mosty 1525 72
porty 63 8
kolej 438 49
transport miejski 63 30
gospodarka wodna 1162 92
gospodarka odpadami  36 1
infrastruktura dla parków przemysłowych i specjalnych stref ekonomicznych 124 8
pozostałe 292 22
według zleceniodawców:    
deweloperzy rządowi 4219 340
projekty w formule PPP 476 54
klienci indywidualni 568 7
źródło: http://www.infrastructureindia.gov.in stan na listopad 2017 za Trade & Invest

Przydatne adresy:

Przemysł chemiczny


Przemysł chemiczny jest jedną z najstarszych gałęzi przemysłu w Indiach, która w znacznym stopniu przyczynia się do rozwoju przemysłowego i gospodarczego kraju. Wielkość sektora szacuje się na ok. 35 mld USD, co odpowiada ok. 3 procent PKB Indii. Łączna wartość inwestycji w indyjskim sektorze chemicznym wynosi ok. 60 mld USD, a całkowite zatrudnienie wynosi ok. 1 mln osób. Indyjski sektor chemiczny odpowiada za 13-14 procent całkowitego eksportu i 8-9 procent całkowitego importu kraju. Pod względem wolumenu jest 12. pod względem wielkości na świecie i 3. w Azji. Obecnie konsumpcja per capita produktów przemysłu chemicznego w Indiach wynosi około 1/10 średniej światowej.

Federacja Indyjskich Izb Przemysłowo-Handlowych (FICCI) szacuje wielkość rynku indyjskiego przemysłu chemicznego na 147 mld USD i oczekuje się, że do 2020 r. wzrośnie on do 226 mld USD. W ciągu najbliższych pięciu lat analitycy spodziewają się skumulowanej rocznej stopy wzrostu (CAGR) na poziomie 9 procent. Udział rynku chemicznego w całkowitej produkcji przemysłowej wynosi 14 procent, a w roku podatkowym 2016/17 (1,4-31,3 procent) stanowił on około 2,1 procent PKB Indii.

Ulgi fiskalne przyznane małym sektorom w połowie lat osiemdziesiątych doprowadziły do utworzenia dużej liczby jednostek w sektorze małych sektorów przemysłu (Small Scale Industries - SSI). Obecnie indyjski przemysł chemiczny znajduje się w fazie restrukturyzacji i konsolidacji, aby sprostać wymogom ochrony środowiska i oferować innowacyjne rozwiązania. Ponieważ gospodarka indyjska była gospodarką chronioną do początku lat dziewięćdziesiątych, przemysł chemiczny podejmował bardzo niewiele prac badawczo-rozwojowych na dużą skalę.

Indyjski sektor chemiczny składa się z około 6600 przeważnie średnich przedsiębiorstw. Większość dostawców wytwarza tanie produkty, które generują niskie marże. Około połowa udziałów w rynku należy do dwudziestu największych producentów. Ponieważ większość przedsiębiorstw nie ma wystarczających kapitałów do inwestowania w badania i rozwój, są one w dużym stopniu uzależnione od importu technologii. Lokalny przemysł chemiczny jest zlokalizowany głównie w zachodnich stanach Gujarat i Maharasztra. Produkuje się tam około dwóch trzecich wszystkich produktów przemysłowych.

Jednym z ważnych segmentów przemysłu chemicznego w Indiach blisko współpracującym z przemysłem włókienniczym, skórzanym, papierniczym, tworzyw sztucznych, farb drukarskich i spożywczym jest sektor farbiarski. Największa konsumpcja barwników przypada na przemysł włókienniczy. Indie są światowym dostawcą barwników i półproduktów barwiących, w szczególności barwników reaktywnych, kwaśnych, kadziowych i barwników bezpośrednich, odpowiadając za 7 procent światowej produkcji.

Indie są też jednym z najbardziej dynamicznych producentów pestycydów generycznych na świecie - ponad 60 pestycydów klasy technicznej jest produkowanych lokalnie przez 125 producentów składających się z dużych i średnich przedsiębiorstw (w tym około 10 przedsiębiorstw międzynarodowych) i ponad 500 producentów pestycydów rozsianych po całym kraju. Indie są czwartym co do wielkości producentem agrochemikaliów po USA, Japonii i Chinach.

Nawozy chemiczne i pestycydy odegrały ważną rolę w "Zielonej Rewolucji" w latach 60. i 70. XX w. Indyjski wywóz agrochemikaliów wykazał imponujący wzrost w ciągu ostatnich pięciu lat. Kluczowe rynki eksportowe to USA, Wielka Brytania, Francja, Holandia, Belgia, Hiszpania, RPA, Bangladesz, Malezja i Singapur.

Niewielka dostępność surowców na miejscu ogranicza produkcję produktów petrochemicznych i chemikaliów organicznych. Indie mają natomiast duże zasoby rudy żelaza, boksytu, ilmenitu, cyrkonu i pierwiastków ziem rzadkich, ale zależą od importu siarki, fosforanów surowych i chlorku potasu. W kraju nie produkuje się styrenu, dlatego prekursor benzenu jest przede wszystkim przeznaczony na eksport.

Indie stają się również coraz ważniejszym rynkiem zbytu specjalistycznych chemikaliów. Według szacunków firmy konsultingowej TATA Strategic Management Group, całkowita sprzedaż na rynku specjalistycznych chemikaliów w 2016 roku wyniosła 30 mld USD i ma wzrosnąć do 80 mld USD w 2023 roku przy wskaźniku CAGR na poziomie 14 procent. Szczególnie wysokie tempo wzrostu spodziewane jest w przypadku farb i powłok oraz polimerów specjalnych, z których każde zawiera 15 procent CAGR w latach 2015-2019.

Indie mają też dobrze funkcjonujący przemysł petrochemiczny. Rynek petrochemikaliów szacowany jest na równowartość 40 mld USD w roku obrotowym 2015/16 i ma wzrosnąć do 100 mld USD do 2020 roku. Rozwój tego sektora chemicznego hamują zacofanie technologiczne, niedobór surowców, nieprzejrzysty i skomplikowany system podatkowy oraz brak infrastruktury w wielu częściach Indii. Pod koniec grudnia 2015 r. rząd indyjski ogłosił program rozwoju sektora chemicznego, który nadal znajduje się na etapie planowania. Intencją rządu jest stworzenie lepszych ram politycznych i prawnych dla rozwoju branży.

TOP 5 firm chemicznych na rynku indyjskim

Firma Produkty Adres
BASF India Globalna firma niemiecka, w Indiach od 1890 r., gdzie produkuje m.in. farby i lakiery. www.basf.com/in/en.html
Rashtriya Chemicals & Fertilizers Firma rządowa. RCF produkuje 20 chemikaliów przemysłowych, takich jak metanol, wodorowęglan amonu, amina metylu, kwas mrówkowy, dimetyloformamid, które są wykorzystywane m.in. w przemyśle farbiarskim, rozpuszczalników, skórzanym, farmaceutycznym i innych. http://www.rcfltd.com/
Tata Chemicals Ltd Jest trzecim co do wielkości producentem wodorowęglanu sodu na świecie. http://www.tatachemicals.com/
Merck India Globalna firma niemiecka, produkuje pigmenty i wypełniacze dla przemysłu kosmetycznego, spożywczego i napojów w Indiach, jak również te wymagane w komponentach elektronicznych. www.merck.co.in/
Narmada Chemicals Firma produkuje najwyższej jakości specjalistyczne chemikalia do wykańczania tkanin, barwienia, wstępnej obróbki tkanin oraz druku. http://narmadachemicals.com/

 
Opracowano na podstawie Make in India, EximBank India, India Brand Equity Foundation (IBEF)

Materiał wydrukowany z portalu www.wnp.pl. © Polskie Towarzystwo Wspierania Przedsiębiorczości 1997-2020