PARTNERZY PORTALU
Gabriel Janowski - Kandydat na europosła w: Okręg nr 5 - 4 miasta na prawach powiatu i 29 powiatów województwa mazowieckiego

KOMITET WYBORCZY JEDNOŚĆ NARODU

NIE UZYSKAŁ/A MANDATU POSŁA DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Gabriel Janowski

Chcesz zmienić ten profil? Pomóż nam go udoskonalić. Napisz na adres anna.trojanowska@ptwp.pl

Dziękujemy za oddanie głosu!

Potwierdź, że nie jesteś robotem klikając w przycisk poniżej.

Ur. 22 kwietnia 1947 w Konstantowie. Kandydat KW Jedność Narodu.

Ukończył studia na Wydziale Ogrodniczym w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Tam też obronił doktorat. Następnie został wykładowcą na tej uczelni.

W 1980 powołał opozycyjny wobec władzy państwowej Związek Zawodowy Producentów Rolnych, w marcu 1981 został jednym z liderów NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego został aresztowany i internowany. Przebywał w więzieniu do 1982. W 1983 był współzałożycielem Duszpasterstwa Rolników. Działał również w Warszawskim Towarzystwie Gospodarczym, którego wiceprzewodniczącym został w 1986.

W 1989 uczestniczył w obradach podstolików Okrągłego Stołu. W tym samym roku został wiceprzewodniczącym Tymczasowej Krajowej Rady reaktywowanego NSZZ RI „Solidarność”, a następnie przewodniczącym rady krajowej – funkcję tę pełnił do 1992.

W latach 1989-1991 z ramienia Komitetu Obywatelskiego sprawował mandat senatora. Od 1991 do 1993 był posłem na Sejm.

Od 1991 do 1993 roku pełnił funkcję ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej w rządach Jana Olszewskiego i Hanny Suchockiej. W latach 1992-1999 był ponadto prezesem powstałego na bazie komitetu wyborczego PL i działaczy związkowych Polskiego Stronnictwa Ludowego – Porozumienie Ludowe. W 1996 został przewodniczącym rady politycznej Porozumienia Konserwatywno-Ludowego „Chadecja”.

W 1997 ponownie wybrany posłem z listy Akcji Wyborczej Solidarność, z której odszedł w trakcie kadencji. Należał do Przymierza Ludowo-Narodowego. W kwietniu 2001 założył nowe ugrupowanie polityczne – Przymierze dla Polski, którego działacze w kolejnych wyborach kandydowali z list Ligi Polskich Rodzin. W tym samym roku ponownie uzyskał mandat poselski. W 2001 bez powodzenia ubiegał się o stanowisko wicemarszałka Sejmu. 20 grudnia 2002 wystąpił z klubu LPR.

W ramach protestu przeciwko polityce prywatyzacyjnej ministra skarbu państwa Wiesława Kaczmarka m.in. okupował mównicę Sejmu, próbował wygłaszać przemówienia niezgodne z ustalonym porządkiem obrad, a 20 grudnia 2002 zostawił na mównicy woreczek, mówiąc, iż jest to „wąglik, rózgi na prezydenta i premiera, lista z nazwiskami zdrajców ojczyzny i setki listów od osób z informacjami o rozkradaniu majątku narodowego”.

W 2005 jako przewodniczący Przymierza dla Polski był współtwórcą Ruchu Patriotycznego i został szefem jego sztabu wyborczego. 13 września 2005 stanął na czele trzyosobowego koła poselskiego Ruch Patriotyczny. W tym samym roku bez powodzenia kandydował do Sejmu. W 2007 bez powodzenia kandydował w przedterminowych wyborach parlamentarnych z ramienia PdP do Senatu, a w 2009 bezskutecznie ubiegał się o mandat w Parlamencie Europejskim z listy Prawa i Sprawiedliwości.

W 2005 i 2010 ogłosił swój start w wyborach prezydenckich, jednak nie zebrał wymaganej do rejestracji liczby podpisów. W wyborach samorządowych w 2010 bez powodzenia ubiegał się o mandat radnego Sejmiku Województwa Mazowieckiego. W wyborach parlamentarnych w 2011 również bezskutecznie kandydował do Senatu z ramienia PdP. Jego partia została wykreślona z ewidencji 29 maja 2014 roku. Wszedł w skład Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków.

KOMENTARZE (0)

PISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 3.238.72.180

POZOSTALI KANDYDACI

Logowanie

Dla subskrybentów naszych usług (Strefa Premium, newslettery) oraz uczestników konferencji ogranizowanych przez Grupę PTWP

Nie pamiętasz hasła?

Nie masz jeszcze konta? Kliknij i zarejestruj się teraz!