Stanisław Żółtek - Kandydat na posła w: Okręg nr 13

KOMITET WYBORCZY PRAWICA

NIE UZYSKAŁ/A MANDATU



Liczba głosów: 394 / Procent poparcia: 0,06 %

Stanisław Żółtek

Chcesz zmienić ten profil? Pomóż nam go udoskonalić. Napisz na adres anna.trojanowska@ptwp.pl

Dziękujemy za oddanie głosu!

Potwierdź, że nie jesteś robotem klikając w przycisk poniżej.

  • Miejsce zamieszkania: Kraków
  • Wiek: 63 lat
  • Zawód: matematyk
  • Przynależność do partii: członek partii politycznej: Kongres Nowej Prawicy

Urodzony 7 maja 1956 w Krakowie. 

Polski polityk i przedsiębiorca, wieloletni działacz Unii Polityki Realnej, wiceprezes tej partii i p.o. jej prezesa, następnie wiceprezes i prezes Kongresu Nowej Prawicy, w latach 1997–1998 wiceprezydent Krakowa, deputowany do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji. 

Ukończył XIII Liceum Ogólnokształcące im. Bohaterów Westerplatte w Krakowie, następnie kształcił się na studiach matematycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim (1974–1984), nie uzyskawszy magisterium. 

W okresie PRL utrzymywał się m.in. z korepetycji oraz prac podejmowanych poza granicami Polski. W latach 1987–1993 prowadził własną działalność gospodarczą. 

W 1991 wstąpił do Unii Polityki Realnej, z ramienia której bez powodzenia ubiegał się w wyborach w 1993 o mandat poselski w województwie krakowskim. 

W 1994 po raz pierwszy uzyskał mandat w Radzie Miejskiej Krakowa z listy prawicowego komitetu. W latach 1997–1998 w ramach lokalnej koalicji UPR z Unią Wolności pełnił funkcję wiceprezydenta Krakowa w zarządzie Józefa Lassoty. W 1998 został ponownie wybrany, startując ze wspólnej listy tworzonej przez UW, UPR i Blok Inicjatyw Osiedlowych. W wyborach w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu z ramienia Platformy Obywatelskiej (w ramach porozumienia wyborczego). 

W lutym 2002 został zatrzymany przez funkcjonariuszy CBŚ, a następnie tymczasowo aresztowany pod zarzutem rzekomego łapownictwa. Był podejrzany, że w drugiej połowie 1998, będąc wiceprezydentem Krakowa, przyjął korzyść majątkową w wysokości 20 tysięcy złotych w zamian za przyspieszenie wykwaterowania mieszkańców krakowskiej oficyny. Stanisław Żółtek został zwolniony po czterech miesiącach. W tym samym roku ponownie kandydował z ramienia UPR w wyborach samorządowych – tym razem do sejmiku małopolskiego (lista UPR nie przekroczyła progu wyborczego). W październiku 2006 został uniewinniony od popełnienia zarzucanych mu czynów. W czerwcu 2010 zasądzono na jego rzecz odszkodowanie w wysokości 120 tysięcy złotych za niesłuszne aresztowanie. 

Bez powodzenia kandydował w kolejnych wyborach: parlamentarnych w 2005 do Sejmu z listy Platformy Janusza Korwin-Mikke (partii zarejestrowanej na potrzeby tych wyborów przez działaczy UPR) w okręgu krakowskim, samorządowych w 2006 z listy Komitetu Wyborczego Wyborców Lassota (byłego prezydenta Krakowa) i parlamentarnych w 2007 również do Sejmu w tym samym okręgu z listy Ligi Polskich Rodzin (w ramach porozumienia wyborczego Liga Prawicy Rzeczypospolitej). 

14 maja 2008, w związku z brakiem rejestracji kandydata UPR w wyborach uzupełniających w Krośnie, prezes UPR Wojciech Popiela zrezygnował ze stanowiska. Przejął obowiązki prezesa. Pełnił tę funkcję do wyboru nowego prezesa, dokonanego 7 czerwca. W następnym roku kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu nr 10, nie uzyskując mandatu. 

W lutym 2010 konwent UPR na posiedzeniu w Krakowie wybrał go na nowego prezesa partii. Wybór zakwestionowała część działaczy partii skupiona wokół Magdaleny Kocik, która została wcześniej wybrana na prezesa przez swych zwolenników. Na konferencji zorganizowanej przez partię Wolność i Praworządność w imieniu UPR poparł kandydaturę Janusza Korwin-Mikkego w wyborach prezydenckich. W tym samym miesiącu został wykluczony z UPR przez straż partii popierającą Magdalenę Kocik. We wrześniu 2010 sąd rejestrowy unieważnił wybór Magdaleny Kocik na prezesa. 

W 2010 kandydował w wyborach samorządowych  z ramienia KWW Ruch Wyborców Janusza Korwin-Mikke, zajmując 4. miejsce spośród 6 kandydatów na prezydenta Krakowa, uzyskawszy 1,56% głosów. W drugiej turze udzielił poparcia Jackowi Majchrowskiemu. Bezskutecznie ubiegał się również o mandat radnego Krakowa. 

Został wiceprezesem partii Kongres Nowej Prawicy, zarejestrowanej 25 marca 2011 (pierwotnie jako Unia Polityki Realnej – Wolność i Praworządność). 

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014, będąc liderem listy tej partii w okręgu krakowskim, uzyskał mandat europosła VIII kadencji. W czerwcu 2015 przystąpił w PE do nowo powołanej frakcji Europa Narodów i Wolności. 

28 stycznia 2017 objął funkcję prezesa KNP. 

W styczniu 2019 ogłosił powstanie nowej formacji politycznej pod swoim kierownictwem – eurosceptycznej partii PolEXIT, głoszącej hasło wystąpienia Polski z Unii Europejskiej[24] (pół roku później przerejestrowanej na Zgodę). Zasiadł również w zarządzie powołanej przez środowisko KNP i PolEXIT partii Odpowiedzialność. 

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję z listy komitetu PolEXIT-Koalicja. 

W wyborach parlamentarnych startuje jako przedstawiciel KNP z list Prawicy. 

KOMENTARZE (0)

PISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 34.225.194.102

POZOSTALI KANDYDACI NA LIŚCIE

Logowanie

Dla subskrybentów naszych usług (Strefa Premium, newslettery) oraz uczestników konferencji ogranizowanych przez Grupę PTWP

Nie pamiętasz hasła?

Nie masz jeszcze konta? Kliknij i zarejestruj się teraz!